Wstęp do psychologii

teoria, głosząca, że całość doznań barwnych wywodzi się z trzech systemów, z których każdy zawiera dwa elementy przeciwstawne (czerwony vs. zielony, niebieski vs. żółty i czarny vs. biały)

teoria modulacji bólu, która głosi, że pewne komórki w rdzeniu przedłużonym działają jak tama, przerywając i blokując pewne sygnały bólowe i dopuszczając do mózgu tylko niektóre z nich

teoria, która głosi, że istnieją trzy typy receptorów barw wytwarzające "pierwotne" wrażenia barwne - czerwień, zieleń i niebieskość

przekształcanie jednej formy energii w inną; na przykład energia chemiczna jest przekształcana w energię fizyczną, a światło w impulsy neuronalne

wiązka ciał komórek nerwowych w obszarze pnia mózgu położonego w śródmózgowiu, zaangażowana w integrowanie materiału sensorycznego różnego typu; zakłada się, że jest stacją przekaźnikową dla prymitywnych form percepcji zmysłowej.

rozszerzenie teorii częstotliwości, które głosi, iż kiedy szczyt fali dźwiękowej występuje zbyt często, to wyładowania pojedynczego neuronu za tym nie nadążają i dochodzi do wyładowania całej grupy neuronów zgodnego z tą częstością

zmysł rejestrujący pozycję ciała i ruchy jego części względem siebie

obiekt w otoczeniu, który jest źródłem stymulacji zewnętrznej

obraz na siatkówce

spostrzegane kontury, które nie istnieją w bodźcu dystalnym, lecz tylko w doświadczeniu subiektywnym

proces integracji informacji sensorycznych z pola percepcyjnego w spójne obrazy.

teoria "percepcji jako hipotezy", w której kładzie się nacisk na znaczenie transakcji ze środowiskiem jako podstawy tworzenia hipotez.

prawo grupowania, które głosi, że podlegają mu elementy "najbliższe sobie".

w psychologii postaci, zasada ogólna, zgodnie z którą w naszej percepcji wyodrębniają się organizacje najprostsze, wymagające najmniej wysiłku

prawo grupowania, które głosi, że podlegają mu elementy poruszające się w tym samym kierunku i w tym samym tempie

przetwarzanie informacji sensorycznych natychmiast po ich dotarciu z receptorów zmysłowych do mózgu, zanim staną się przedmiotem uwagi

proces percepcyjny, w którym napływająca informacja bodźcowa jest postrzegana jako pochodząca z danych zmysłowych i przesyłana do mózgu w celu wydobycia z niej i analizy informacji

proces percepcyjny, w którym informacje z przeszłych doświadczeń, wiedzy i wykształcenia jednostki wpływają na sposób interpretacji i klasyfikacji postrzeganego przedmiotu

założona w Niemczech szkoła psychologiczna, według której zjawiska psychiczne można zrozumieć jedynie traktując je jako zorganizowane, ustrukturalizowane całości, nie zaś rozbijając na proste elementy percepcyjne (Wertheimer, Koffka, Kohler)

przestrzenny lub czasowy kontekst bodźca.

złudzenie, które polega na tym, że nieruchomy punkt świetlny w ruchomej ramie odniesienia jest postrzegany jako ruchomy, a rama jako nieruchoma

złudzenie ruchu, w którym jeden lub więcej nieruchomych punktów świetlnych kolejno włączanych i wyłączanych postrzega się jako pojedynczy, ruchomy punkt świetlny

termin używany przez Piageta na określenie struktur poznawczych, które rozwijają się w miarę jak niemowlęta i małe dzieci uczą się przystosowawczych sekwencji sensorycznych i specyficznych zachowań do warunków środowiskowych.

zdolność do spostrzegania prawdziwego kształtu przedmiotu pomimo zmienności wielkości jego obrazu na siatkówce.

zdolność do spostrzegania rzeczywistego położenia przedmiotów w świecie zewnętrznym, pomimo zmiennego położenia ich obrazów na siatkówce

termin Helmholtza na określenie percepcji występującej poza świadomością

stymulacja prądem elektrycznym o wysokiej częstotliwości włókien nerwowych wchodzących do hipokampa; stwierdzono, że poprawia ona pamięć w odniesieniu do nowych informacji, powodując zmiany w kształcie synaps i prowadząc do utworzenia nowych połączeń synaptycznych na komórkach nerwowych.

zakodowana w mózgu nabyta informacja

zaktywizowanie specyficznych, przechowywanych w pamięci danych przez określony bodziec, zwykle podprogowy; typowy przykład pamięci utajonej

zjawisko pamięciowe polegające na tym, że uczenie się nowej informacji zakłóca pamiętanie podobnego materiału wyuczonego uprzednio

zjawisko pamięciowe polegające na tym, że zapamiętana poprzednio informacja zakłóca uczenie się nowej, lecz podobnej informacji

proces sterowany przez mózg, w wyniku którego przekazywanie informacji w jednym kanale sensorycznym może być wzmocnione, podczas gdy informacja w innym kanale jest tłumiona czy ignorowana.

proces, w wyniku którego zapamiętywana informacja jest stopniowo przekształcana z niestałego kodu pamięci krótkotrwałej w bardziej stabilny kod pamięci długotrwałej

zjawisko polegające na tym, że bodziec sensoryczny podany w ciągu określonego czasu po innym, podobnym bodźcu, utrudnia lub uniemożliwia spostrzeżenie czy rozpoznanie tego bodźca

metoda mierzenia stopnia zapamiętania materiału, zastosowana po raz pierwszy przez Hermana Ebbinghausa; oparta na mierzeniu oszczędności czasu potrzebnego do ponownego nauczenia się danego materiału.

specjalne strategie czy sposoby, które podczas kodowania nowej informacji wykorzystują znane już elementy do polepszenia późniejszego dostępu do tej informacji w pamięci

czynność polegająca na powiązaniu nowej informacji z inną posiadaną już informacją

pamięć informacji o określonych faktach; zwana także pamięcią

procesy pamięciowe związane z przechowywaniem informacji, która później będzie mogła zostać w dowolnym czasie odszukana; teoretycznie ma nieograniczoną pojemność

część pamięci długotrwałej, w której przechowywana jest informacja autobiograficzna, razem z pewnym typem kodów określających ramy czasowe minionych zdarzeń

procesy pamięciowe związane z utrwalaniem postrzeganych ostatnio zdarzeń i doświadczeń; ma ograniczoną pojemność i bez powtarzania przechowuje informację tylko przez krótki czas

część pamięci długotrwałej, dotycząca sposobu wykonywania różnych czynności; korzysta się z niej przy nabywaniu, przechowywaniu i stosowaniu umiejętności percepcyjnych, poznawczych i ruchowych

część pamięci długotrwałej, w której przechowuje się podstawowe znaczenie słów i pojęć

wstępne procesy pamięciowe, umożliwiające chwilowe przechowanie ulotnych wrażeń wywołanych przez bodźce zmysłowe

nieświadoma forma pamięci, przejawiająca się w szybszym lub lepszym wykonaniu zadania, gdy uczący się miał niedawno jakieś doświadczenie z tym zadaniem, lecz nie jest on świadomy tego doświadczenia

proces polegający na ponownym zakodowaniu pojedynczych elementów informacji przez grupowanie ich na zasadzie podobieństwa lub jakiejś innej organizującej zasady

zdolność zdawania sobie sprawy jedynie z pewnej części dostępnego wejścia sensorycznego.

właściwość procesu wyszukiwania w pamięci, polegająca na tym, że łatwiej jest przypomnieć sobie pozycje z początku i końca listy, niż pozycje znajdujące się w jej środku

w teorii freudowskiej najbardziej podstawowy mechanizm obronny, pod wpływem którego przykre lub wywołujące poczucie winy myśli, uczucia lub wspomnienia zostają usunięte ze świadomości.

zasada, zgodnie z którą materiał wyuczony w określonym kontekście najlepiej można sobie przypomnieć w tych samych okolicznościach