Wstęp do psychologii

opis procesów psychicznych i strategii umysłowych, dokonywany przez osobę badaną podczas pracy nad zadaniem.

proces zdawania sobie sprawy z autobiograficznego charakteru osobiście doświadczanych zdarzeń

wspomnienie dostępne dla świadomości dopiero wtedy, gdy coś zwróci na nie uwagę danej osoby.

proces restrukturyzacji lub modyfikacji struktur poznawczych tak, aby nowa informacja mogła zostać łatwiej do nich dopasowana; pojęcie rozwinięte przez Jeana Piageta

badania ukierunkowane na opisanie tego, co jest charakterystyczne lub specyficzne dla danego wieku lub stadium rozwojowego

wzorzec myślowy, powszechny w początkach stadium przedoperacyjnego w rozwoju poznawczym; charakteryzuje się niezdolnością dziecka do wzięcia pod uwagę więcej niż jednego czynnika (cechy) percepcyjnego równocześnie

proces obniżania się siły reagowania na powtarzający się bodziec

aspekt centryzmu odnoszący się do trudności, jakie mają dzieci na poziomie przedoperacyjnym w wyobrażaniu sobie sytuacji z perspektywy kogoś innego

hipotetyczna, oparta na biologicznych podstawach, struktura umysłowa odgrywająca, zdaniem wielu badaczy, główną rolę w uczeniu się języka przez dziecko, ułatwiająca proces rozumienia i produkowania mowy; pojęcie autorstwa Noama Chomsky'ego

okres rozwoju, w którym organizm jest optymalnie gotowy do przyswojenia określonego zachowania o ile pojawią się odpowiednie bodźce i doświadczenia

poczucie komfortu płynące z fizycznego kontaktu z matką; ważny czynnik w rozwoju fizycznym i emocjonalnym; pojęcie opracowane przez Harry'ego Harlowa

rozumienie, że fizyczne właściwości obiektu nie zmieniają się, jeżeli nic nie zostaje dodane lub ujęte, chociaż jego wygląd może się zmienić

rozwój procesów poznawczych, obejmujących wyobraźnię, spostrzeganie, rozumowanie i rozwiązywanie problemów.

rozumienie, że przedmioty istnieją niezależnie od działania lub świadomości jednostki

prymitywna forma uczenia się, w której młode niektórych zwierząt fizycznie podążają za pierwszym poruszającym się przedmiotem, jaki widzą i/lub słyszą, oraz wytwarzają wobec niego przywiązanie

badanie wszelkich psychologicznych aspektów starzenia się oraz problemów występujących u osób w podeszłym wieku.

subiektywne doświadczenie wyglądu własnego ciała

rytuał w wielu społecznościach nieindustrialnych, któremu poddaje się młodzież w okresie pokwitania, i który służy jako publiczne uznanie przejścia z dzieciństwa do wieku dojrzałego; zwany także rytuałem przejścia.

ograniczenie swych działań do tego, co robi się dobrze i wykonywanie tego coraz lepiej.

doświadczany przez osoby po amputacji ekstremalny lub chroniczny ból nie posiadanego już członka.

ból spowodowany nienormalnym funkcjonowaniem lub nadmierną aktywnością nerwów.

ból w wyniku działania sygnałów wysyłanych z wyspecjalizowanych zakończeń nerwowych w skórze przez rdzeń kręgowy do mózgu

fotoreceptory skupione w centrum siatkówki odpowiedzialne za percepcję wzrokową w normalnych warunkach widzenia i za wszystkie wrażenia barw

komórka receptoryczna siatkówki wrażliwa na światło

proces, w którym receptor pobudzony przez wysokie natężenie światła oddziałuje hamująco na receptory sąsiednie otrzymujące światło o niższym natężeniu

sposób, w jaki natężenie bodźca zmysłowego przekłada się na tempo wyładowań neuronalnych w systemie sensorycznym

komórka kory wzrokowej, która reaguje na pojawienie się szczególnego wzorca w polu odbiorczym

komórka nerwowa, w której łączą się impulsy z wielu komórek receptorycznych i skąd przesyłane są do komórek zwojowych

komórka integrująca impulsy z wielu komórek dwubiegunowych w pojedynczą częstotliwość wyładowań.

okolica zlokalizowana w płatach skroniowych półkul mózgowych, która otrzymuje i przetwarza sygnały słuchowe.

obszar z tyłu mózgu w płatach potylicznych, gdzie przetwarzana jest informacja wzrokowa

teoria, która głosi, że system wzrokowy analizuje bodźce złożone przez rozbicie ich na częstotliwości przestrzenne; konkurencyjny w stosunku do modelu detekcji cech w analizie bodźca

teoria głosząca, że komórki na poszczególnych poziomach systemu wzrokowego wykrywają poszczególne cechy bodźca

nerw, który przenosi impulsy ze ślimaka do jądra ślimakowatego w mózgu.

ośrodek, do którego przesyłają swoje sygnały receptory wrażliwe na zapach, położony tuż poniżej płatów czołowych kory mózgowej

zjawisko polegające na tym, że ludzie zachowują się tak, jak gdyby coś spostrzegli, podczas gdy test detekcji świadczy o tym, że bodziec nie przekracza progu wrażliwości zmysłowej.

obszar siatkówki o największym zagęszczeniu czopków, dzięki czemu stanowi on punkt najostrzejszego widzenia

najmniejsza fizyczna różnica między dwoma bodźcami powodująca rozpoznawanie ich jako różniących się

twierdzenie, że siła wrażenia jest proporcjonalna do logarytmu fizycznej intensywności bodźca.

twierdzenie, że wielkość progu różnicy jest proporcjonalna do intensywności bodźca standardowego.

fotoreceptory skoncentrowane na obrzeżach siatkówki najbardziej aktywne w przyćmionym świetle; pręciki nie wytwarzają wrażeń barwnych

procesy związane z narządami zmysłowymi i obwodowym układem nerwowym, które zapewniają nam bezpośredni kontakt ze źródłami stymulacji

minimalna ilość energii fizycznej wystarczająca do wywołania doznania zmysłowego

tylna warstwa oka zawierająca fotoreceptory

systemy przetwarzające informacje napływające do mózgu; systemy sensoryczne

systemy przetwarzające informacje płynące z mózgu do mięśni i gruczołów; systemy motoryczne.

metoda konstrukcji skal psychofizycznych oparta na przypisywaniu przez obserwatorów liczb swoim doznaniom; opracowana przez S. S. Stevensa.

podstawowy narząd słuchu; wypełniony płynem, znajduje się w uchu wewnętrznym

teoria, która głosi, że wszystkie sądy percepcyjne są połączeniem procesów sensorycznych i decyzyjnych, a względny udział każdego z nich można ustalić

teoria głosząca, że różne częstotliwości dźwięku wytwarzają maksymalną aktywację w różnych miejscach błony podstawowej, co sprawia, że wysokość dźwięku jest kodowana za pośrednictwem miejsca aktywacji.