Terminologia pojęcia z historii sztuki XIX WIEK powtórka przed maturą

Carl Eugen Keel, Bar

Technika graficzna druku wypukłego stosowana od końca XIX wieku; także odbitka wykonana tą techniką. Rysunek wycina się w linoleum nożykami, dłutami, igłami, itp., a następnie po pokryciu farbą niewyciętych części wypukłych, wykonuje się odbitkę.

Eugene Delacroix, Wolność wiodąca lud na barykady

(artysta przedstawił wolność jako kobietę, której ubiór i poza odwołują się do wzorców antycznych)

Świadome nadawanie przez artystę tworzonemu dziełu sztuki cech stylistycznych charakterystycznych dla sztuki antyku względnie sztuki odległych epok; stylizacja na dawną sztukę.

Francuskie określenie "końca wieku" lub "końca pewnej ery". Tendencje dekadenckie w okresie schyłkowym XIX wieku. Nurt dotyczący poszczególnych kwestii takich jak moda, kabaret, operetki.

Leon Wyczółkowski, kopanie buraków

Fascynacja wsią i jej mieszkańcami. Inteligenccy mieszkańcy miast, często pozostający w kręgu nastrojów dekadenckich, czuli się zniszczeni, znużeni życiem, a jako remedium na ten stan ducha i ciała poszukiwali świeżości i prostoty, którą odnajdywali na wsi.
Motyw wsi występował często jako przykład Arkadii, albo rażących nierówności społecznych. Tworząc obrazy wsi, w centrum uwagi stawiano życie ziemiaństwa lub położenie chłopów. Ich naturze mentalności i emocjom, stosunkowi do ziemi, obyczajom, autentyzmowi zachowań, dążeniom poświęcono niejeden utwór. Romantycy cenili ludowe wyobrażenia o świecie, w ludzie widzieli strażnika moralności, później cześć artystów została ogarnięta falą fascynacji witalnością, biologiczną siłą chłopstwa

Żółty Chrystus Paula Gauguina

Sposób malowania opracowany przez Louisa Anquetina, Émile'a Bernarda i Paula Gauguina, kontynuowany przez malarzy skupionych wokół szkoły z Pont-Aven. Polegał na stosowaniu plam o jednolitej barwie otoczonych konturem.

Krasnale ogrodowe - ... w każdym ogródku

Nazwa potoczna określająca lichy, bezwartościowy wytwór sztuki.