Pytania i odpowiedzi (3 / 3)
Misyjna Olimpiada Znajomości Afryki Etap Okręgowy (edycja XIX i XX)
101.
Tzw. „wtórny pochówek” w Afryce Subsaharyjskiej:
dotyczy każdego zmarłego
102.
Mangelva – to Bóg najwyższy, jedyny, transcendentny u:
Gidarów
103.
Few kagge – „święto kury” – u Tupuri z północnego Kamerunu i Czadu to święto:
wzajemnego przebaczenia
104.
Nzakara z Republiki Środkowoafrykańskiej traktowali bezpłodność jako skutek:
naruszenia relacji między żywymi a przodkami
105.
Konkombowie często mitologizują ziemię, czyniąc z niej bóstwo ziemi zwane:
Kiting
106.
Palabra to bardzo znany afrykański:
rodzaj dyskusji, mediacji
107.
Najbardziej rozbudowane studium o sakralności ziemi oraz obrzędach agrarnych w języku polskim
przedstawił:
Henryk Zimoń SVD
108.
Dla Kirdi z północnego Kamerunu obrzędy agrarne związane są z świętą rośliną, którą jest:
proso
109.
W klasyce religioznawczej magia (postawa magiczna) zakłada:
panowanie nad ukrytą siłą (jej zmanipulowanie)
110.
W językach Bantu nganga (w suahili waganba) to:
znachorzy, zwani uzdrowicielami, znachorzy, zwani uzdrowicielami
111.
Najsilniejsze tradycje kapłańskie zdecydowanie spotkać można w
Afryce Zachodniej
112.
W społecznościach segmentarnych (segmentowych), zorganizowanych w społeczności wioskowe,
nomadyczne lub rodowe (klanowe):
nie ma prawdziwych przywódców politycznych
113.
Plemię, które w Afryce Subsaharyjskiej jest bardziej jednostką organizacji politycznej, jest
zasadniczo:
endogamiczne
114.
Tym, co z pewnością łączy kultury Afryki Subsaharyjskiej, jest:
tradycyjna struktura wspólnotowa
115.
W Afryce Wschodniej wśród Bantu zaszczytny termin „mugambi” oznacza:
tego, kto posiada słowo
116.
Synkretyczny kult szango – o korzeniach afrykańskich – występuje:
na Trynidadzie
117.
Afrykańscy niewolnicy, wywożeni do Ameryki, stworzyli w Brazylii kult synkretyczny zwany:
candomble
118.
Apostolski Kościół Chrystusa powstał w:
Nigerii
119.
Nazwa „Kościół Aladura” oznacza:
właściciela modlitwy (rys modlitewny)
120.
Tzw. „Kościoły prorocze” skupiają się wokół postaci jednego proroka. Należy do nich:
Kościół Kimbangistów w DRK
121.
Według Stanisława Piłaszewicza rozwój afrochrześcijanizmu zapoczątkowały:
Kościoły etiopiańskie
122.
Wielu badaczy tradycyjnych religii afrykańskich podkreśla, iż Stwórca jest obecnie jako deus
otiosus, tzn.
bóg próżnujący
123.
Powiedzenie: Niyo Ibeshaho bose, co oznacza „to On (Immana) wszystko obdarza życiem”
występuje u:
Banyarwanda
124.
Autorem teorii monoteizmu pierwotnego był:
Wilhelm Schmidt
125.
U Ibo z Nigerii – podobnie jak i u większości ludów wybrzeża Zatoki Gwinejskiej – rytualny tydzień
trwał:
cztery dni
126.
Najliczniejszy panteon bóstw czczonych przez jeden lud afrykański, mają:
Jorubowie
127.
Kult vodun był – i jest nadal – charakterystyczny dla ziem:
dawnego Dahomeju
128.
Tuya u Gidarów z północnego Kamerunu to:
siła wyższa, duch lub drugorzędne bóstwo
129.
Uwumbora u ludu Konkomba to:
Bóg Najwyższy
130.
U ludów Akan z Ghany mmoatia (l. poj. aboetia) to:
duchy-karły
131.
Gidarskie teda to:
zaświaty, w których przebywają przodkowie
132.
Joseph Ki-Zerbo był:
znanym historykiem z Burkina Faso
133.
Definicyjna poliandria w Czarnej Afryce:
nie występuje
134.
Powstały w pierwszych latach XIX wieku kalifat fulański ze stolicą w Sokoto był utworzony przez:
Szajcha Usmana dan Fodio
135.
W ciągu kilkudziesięciu lat ery kolonialnej islam w Czarnej Afryce:
poczynił większe postępy niż w całym poprzedzającym tę erę tysiącleciu
136.
Według Johna Mbitiego linearna koncepcja czasu, właściwa myśli zachodniej, z nieokreśloną
przeszłością, teraźniejszością i nieograniczoną przyszłością jest
obca myśleniu afrykańskiemu
137.
W Afryce Zachodniej rozpowszechnione jest „święto pochrzynu” (ignamu, jamsu). Jest to:
roślina bulwiasta o smaku podobnym do ziemniaka;