Misyjna Olimpiada Znajomości Afryki Etap Okręgowy (edycja XIX i XX)

W przeszłości często sprowadzano rodzime religie afrykańskie do ancestrolatrii tzn.

W swojej słynnej książce La philosophie bantoue Placide Tempels uznał koncepcję siły życiowej za zasadniczą dla zrozumienia światopoglądu ludności Baluba z Demokratycznej Republiki Konga. Był on:

Najwięcej tzw. „Kościołów afrochrześcijańskich” istnieje w:

Misjonarz protestancki Robert Moffat – teść słynnego lekarza i odkrywcy Dawida Livingstone'a – działał na terenie:

W 1969 r. papież Paweł VI odbył podróż apostolską do:

Język francais-tiraillou (france-tiraju), zwany też niekiedy petit-negre rozpowszechniony został kiedyś przez żołnierzy w:

Tzw. języki wehikularne, są:

W językach bantu Muntu oznacza:

Według adhortacji apostolskiej Ecclesia in Africa jedną z najgroźniejszych chorób siejących zniszczenie w Afryce jest:

Według adhortacji apostolskiej Ecclesia in Africa najważniejszym zadaniem jest ewangelizacji

Kapłani fidei donum to misjonarze wywodzący się z:

Św. Józefina Bakhita pochodziła z

Bł. Wiktoria Rasoamanarivo pochodziła z:

Bł. Klementyna Anwarite, dziewica i męczennica, pochodziła z:

Kongregację Rozkrzewiania Wiary (De Propaganda Fide) powstała w roku:

Don Enrico został pierwszym biskupem rodem z Czarnej Afryki. Było to w wieku

Jednym z świętych papieży pierwszych wieków, pochodzącym z Afryki był

I Specjalne Zgromadzenie Synodu Biskupów poświęcone Afryce zostało uroczyście zainaugurowane:

Historyczne państwo Futa Toro położone było na terenie obecnego:

Wyrażenie opcja preferencyjna na rzecz ubogich znalazło się po raz pierwszy w:

Sena u ludu Tura z Wybrzeża Kości Słoniowej to:

W tradycyjnych religiach afrykańskich:

Autorem orędzia Africae terrarum jest papież:

Pierwszym dokumentem w historii papiestwa, który w dużej grupie religii pozachrześcijańskich dostrzegł także religie Afryki Subsaharyjskiej, była encyklika:

Termin „fetyszyzm” – w kontekście afrykańskim – wprowadził do religioznawstwa:

Georg Friedrich Hegel – słynny niemiecki filozof – uważał Afrykę za:

Alvise da Ca’da Mosto, autor jednej z najstarszych relacji o Afryce, z pochodzenia był:

Ile podróży apostolskich odbył Jan Paweł II do krajów afrykańskich?

Według adhortacji Ecclesia in Africa chrześcijanie nie mogą zapominać, że wielu muzułmanów stara się naśladować:

I Specjalne Zgromadzenie Synodu Biskupów poświęcone Afryce uznało za ideę przewodnią ewangelizacji Afryki wizję:

Święta Józefina Bakhita pochodziła z:

Święci męczennicy ugandyjscy zostali kanonizowani w bazylice rzymskiej przez papieża:

Papież Grzegorz XV utworzył Kongregację De Propaganda Fide, aby zapewnić sprawniejszą organizację i rozwój misji w roku:

Według adhortacji Ecclesia in Africa ewangelizacja Angoli rozpoczęła się w roku:

W ciągu tych pierwszych stuleci Kościoła w Afryce także kobiety dawały świadectwo o Chrystusie, m.in.:

Do wybitnych przedstawicieli tzw. Szkoły Aleksandryjskiej należał:

Według adhortacji Ecclesia in Africa początki ewangelizacji Afryki sięgają czasów apostolskich i zgodnie z tradycją są związane z imieniem i nauczaniem:

I Specjalne Zgromadzenie Synodu Biskupów poświęcone Afryce odbyło się w roku:

Według adhortacji Ecclesia in Africa, u początków chrześcijaństwa chrzest przyjął – jako pierwszy Afrykanin

Trzecie Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów, poświęcone ewangelizacji we współczesnym świecie, odbyło się w roku:

Na Kalahari:

U Dinka hodowlą bydła trudnią się:

Według Zygmunta Komorowskiego zachodni odłam Azande nosi nazwę od dominującego tam rodu:

Uchodźcy pozostają największą tragedią wśród migrantów. W 1995 r., podczas masakr w Rwandzie, w samej Afryce znalazło schronienie:

10 maja 1980 r. podczas podróży do Burkina Faso, Jan Paweł II wygłosił w Wagadugu swój słynny apel w sprawie:

Uniwersytet w Butare, założony przez dominikanów, znajduje się w

Uniwersytet w Roma (Lesotho) założyli w 1955 r.:

Konkretne wskazówki do walki z głodem daje wiernym m. in. encyklika Redemptoris missio. Wyraża ona to w haśle

Według książki pt. Misje a promocja ludzka jedną z najstarszych form pomocy w rozwoju było:

Ustaha – trzecia część obrzędów pośmiertnych, dotyczy