Egzamin inżynierski - GiK

Obecnie obowiązujące szczegółowe przepisy dotyczące wykonywania prac mierniczych zawarte są w:

Znaki geodezyjne w podziemnej szczegółowej osnowie sytuacyjnej stabilizowane są najczęściej w:

Warunkiem koniecznym dla stosowania teodolitu w warunkach podziemnych jest:

Wybrane czynności elementarne w pomiarze kąta poziomego to:

Azymuty w kopalniach podziemnych wyznacza się:

Bok bazowy wykorzystywany do wyznaczenia poprawki topograficznej ΔT wykorzystywanej do obliczenia azymutu topograficznego powinien:

W kątowym ciągu jednostronnie dowiązanym na błąd azymutu ostatniego boku mają wpływ:

Orientacja sytuacyjna kopalni podziemnej może być wykonywana przez:

Orientacja wysokościowa kopalni podziemnej polega na

Największy wpływ na składową poprzeczną błędu położenia ostatniego punktu w typowym ciągu wiszącym prostoliniowym ma:

Zadawanie kierunku wyrobiska w płaszczyźnie pionowej realizowane jest:

W celu zadania kierunku wyrobiska w płaszczyźnie poziomej konieczna jest znajomość:

Zgodnie z obowiązującymi przepisami uprawnienia mierniczego górniczego może uzyskać osoba, która:

W wyniku pomiaru giroteodolitem uzyskuje się azymut:

Pionowanie, nawiązanie oraz wyznaczanie miejsca spoczynku pionu są elementami:

Zakładając, że tachimetr jest wyposażony w znaczek centrujący na lunecie centrowanie pod punktem może być wykonane przy wykorzystaniu:

Częstotliwość aktualizacji dokumentacji mierniczo-geologicznej zależna jest od:

Osnowa sytuacyjna w kopalni dzieli się na osnowę:

Zgodnie z obowiązującymi przepisami kąty poziome w kopalnianej osnowie szczegółowej mierzone są obowiązkowo:

Poprawkę komparacyjną wprowadza się do pomiarów taśmą jeśli:

W wyrobiskach podziemnych stosuje się:

Ciąg wliczeniowy to ciąg, w którym:

Tolerancja zbicia to inaczej:

Wstępna analiza dokładności przebitki ma na celu:

Pomost kół linowych, zastrzały to elementy:

Metodę kierunkową pomiaru kątów powinno stosować się:

Dla poziomej osi celowej wpływ błędu kolimacji na błąd odczytu kierunku jest:

Układ współrzędnych "2000" obejmuje:

Prawidłową postacią godła mapy w skali 1:500 w układzie "2000" jest:

Szkic przeglądowy szkiców polowych jest:

Błąd kolimacji w teodolicie:

Dopuszczalna długość rzędnej dla szczegółów I grupy dokładnościowej

Dopuszczalny średni błąd położenia punktów w sytuacyjnej osnowy pomiarowej:

Zasady wykonywania pomiarów sytuacyjno-wysokościowych reguluje:

Pomiar czołówek w metodzie biegunowej zdejmowania szczegółów:

Odchyłka kątowa w ciągu poligonowym, nie większa od dopuszczalnej, jest spowodowana:

W pomiarowej osnowie sytuacyjnej pomiary kątów i odległości należy wykonać ze średnimi błędami:

Przez pomiar kąta poziomego w dwóch położeniach lunety eliminują się błędy:

Układy współrzędnych "1992" i „2000” powstają w wyniku:

Poprawka mierzonej długości ze względu na pochylenie terenu jest:

Wagi ciągów w sieciach niwelacyjnych wyrównywanych metodą przybliżoną są:

Niwelacja metodą przekrojów powinna być stosowana:

Interpolację warstwic wykonywać należy:

Błąd zera łat znosi się przez zastosowanie:

Powierzchnię kompleksu wielobocznego, którego punkty załamania pomierzono metodą biegunową z kilku stanowisk liczymy:

Na terenach zabudowanych pionowe ukształtowanie terenu przedstawia się na mapach najczęściej:

Orientacja kreski zerowej limbusa przez wycelowanie na drugi punkt osnowy, na stanowisku pomiaru biegunowego, ma na celu:

Który wariant podanych szczegółów sytuacyjnych zaliczany jest do II grupy dokładnościowej:

Który wzór na obliczenie teoretycznej sumy kątów prawych w ciągu poligonowym nawiązanym dwustronnie, (Ap- azymut początkowy, Ak- azymut końcowy, n - liczba pomierzonych kątów) jest poprawny:

Przy obliczaniu i wyrównywaniu pola powierzchni działek i użytków gruntowych na mapie kolejność obliczeń poszczególnych elementów jest następująca: