Pytania i odpowiedzi (2 / 3)
Egzamin inżynierski
51.
Składniki bilansu hydrologicznego wód w zlewni to:
opady, parowanie i transpiracja, odpływ powierzchniowy i podziemny do rzek, retencja
52.
Podział rodzajów regulacji przepływu wody w rzece obejmuje
regulację roczną i wieloletnią
53.
Regulacja roczna wyrównania przepływu w rzece polega na
przerzucie wody z okresu jej nadmiaru do okresów niedoborów, a proces wyrównania odpływu odbywa się w cyklu rocznym
54.
Roczny odpływ wody z obszaru Polski jest
wyższy niż średni w Europie ze względu na małą retencję wody w zlewniach
55.
Do metod magazynowania fali powodziowej w zbiorniku wód powierzchniowych zalicza się:
metodę sztywną i metodę elastyczną
56.
Które z poniższych stwierdzeń nie jest prawdziwe
gospodarkę elastyczną wodą w zbiorniku można prowadzić w górnym, środkowym i dolnym biegu rzeki
57.
Skuteczność magazynowania wody w zbiornikach retencyjnych zależy od
wielkości przepływu rzeki, kształtu i wielkości doliny rzecznej, wysokości zapory, planu gospodarki wodnej zbiornika
58.
Kataster wodny to
instrument zarządzania wodami będący systemem informacyjnym, służący do aktualizacji danych o sieci hydrograficznej, hydrologicznych punktach obserwacyjnych, zasobach wód podziemnych, lokalizacji sieci obserwacji wód podziemnych, ilości i jakości zasobów wód, wielkości poboru wód powierzchniowych i podziemnych, urządzeń wodnych, spółek wodnych, pozwoleń wodnoprawnych,
59.
Kataster wodny zawiera dane aktualizowane
na bieżąco wraz z pojawieniem się nowych informacji
60.
Kataster wodny jest aktualizowany i obsługiwany przez
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej
61.
Skan mapy papierowej to:
rastrowy obraz tej mapy
62.
Rastrowa mapa z obiektami w postaci pól pikseli o wspólnym atrybucie liczbowym powstaje przez:
konwersję (rasteryzację) mapy wektorowej z bazą danych
63.
Rozdzielczość mapy rastrowej GIS to:
rozmiar piksela w metrach na powierzchni terenu
64.
Wektorowa mapa w GIS-ie to:
obraz powierzchni terenu, na którym obiekty są przedstawione w postaci punktów, linii łamanych i poligonów
65.
Niezbędnym składnikiem mapy wektorowej jest:
tabela atrybutów
66.
Wektorowa mapa w GIS-ie charakteryzuje się:
nieograniczoną rozdzielczością i pojemnością
67.
Digitalizacja (albo cyfrowanie) to:
konwersja mapy analogowej (np. papierowej) na cyfrową - wektorową
68.
Rodzaje digitalizacji to:
digitalizacja na ekranie lub na tablecie (digimetrze)
69.
Efektem digitalizacji jest:
mapa wektorowa z bazą danych (tabelą atrybutów)
70.
Płaskie (geodezyjne, prostokątne) układy odwzorowań kartograficznych operują współrzędnymi:
liniowymi (odległością od początku układu współrzędnych)
71.
W jakim celu używa się podziału płaskich układów odwzorowań na strefy:
dla zmniejszenia zniekształceń liniowych i kątowych na mapach
72.
Stosowany obecnie w Polsce jednostrefowy układ odwzorowania kartograficznego nosi nazwę:
PUWG 1992
73.
Cyfrowy model terenu to:
cyfrowa (rastrowa lub wektorowa) reprezentacja wysokości (nad elipsoidę lub na geoidę) powierzchni terenu
74.
Podstawową postacią cyfrowego modelu terenu jest:
chmura punktów próbkujących wysokość powierzchni terenu
75.
Cyfrowy model terenu może służyć m.in. do:
konstrukcji przekrojów geomorfologicznych oraz map widoczności
76.
Algebra map to działania na:
numerycznych atrybutach pikseli na mapach rastrowych
77.
Do algebry map nie zalicza się następujących operacji na mapach rastrowych:
reklasyfikacji
78.
Algebra map jest podstawowym narzędziem analitycznym stosowanym w:
analizie dyskryminacyjnej i wieloczynnikowej (MCE)
79.
Metoda interpolacji z wagowaniem na odwrotność odległości uwzględnia
odległość między punktami rozpoznania (opróbowania) i punktem interpolacji
80.
W metodzie interpolacji z wagowaniem na odwrotność odległości oszacowania wartości parametru w punkcie dokonuje się w oparciu o średnią:
ważoną
81.
W metodzie interpolacji z wagowaniem na odwrotność odległości suma współczynników wagowych przypisywanych punktom rozpoznania musi wynosić:
1
82.
Zastosowanie geostatystycznej procedury krigingu do interpolacji parametrów wymaga określenia:
struktury zmienności parametru za pomocą semiwariogramu
83.
Interpolacja parametrów za pomocą geostatystycznej procedury krigingu cechuje się:
minimalizacją błędu interpolacji
84.
Semiwariogram parametru wyraża zależność między:
średnim kwadratem różnic wartości parametru i średnią odległością punktów rozpoznania
85.
Który z wymienionych interpolatorów nie jest interpolatorem deterministycznym:
kriging
86.
Którego z wymienionych czynników nie uwzględnia interpolator geostatystyczny (kriging):
średniej wartości parametru w zbiorze danych pomiarowych
87.
Interpolator geostatystyczny różni się od interpolatora z wagowaniem na odwrotność odległości:
możliwością przewidywania wielkości błędów interpolacji
88.
Procedura kroswalidacji służy do:
oceny dokładności interpolacji
89.
Średnia błędów interpolacji bliska zeru świadczy o:
braku błędu systematycznego w interpolacji
90.
Współczynnik korelacji liniowej między wartościami parametru stwierdzonymi i wyinterpolowanymi o wartości 0.98 świadczy o:
wysokiej jakości interpolatora
91.
Czynniki glebotwórcze to:
skała macierzysta, klimat, woda, organizmy żywe, działalność człowieka
92.
W klimacie humidowym:
poziom iluwialny występuje pod poziomem eluwialnym
93.
Silne wietrzenie chemiczne dominuje w procesie glebotwórczym:
w klimacie wilgotnym i ciepłym
94.
Głównymi związkami organicznymi powodującymi degradację chemiczną gleby są:
substancje ropopochodne, wielocykliczne węglowodory aromatyczne, związki chloroorganiczne, dioksyny, polichlorowane bifenyle oraz pestycydy
95.
W przypadku średniego stopnia degradacji chemicznej gleby substancjami ropopochodnymi:
następuje punktowe zamieranie roślinności darniowej i wyraźne osłabienie wzrostu roślin uprawnych;
96.
Niepalne ciecze, o bardzo dobrych właściwościach dielektrycznych, odporne chemicznie, które bardzo wolno ulegają biodegradacji, a przy tym są rakotwórcze to:
Polichlorowane bifenyle
97.
W przypadku, gdy w wyniku erozji wodnej gleby dochodzi do niszczenia całego profilu gleby, a niekiedy również części podłoża, a ponadto następuje częściowe rozczłonkowanie się reliefu to mamy do czynienia:
z silną erozja wodną gleb
98.
Najbardziej podatne na erozję wodną są:
gleby lessowe i lessowate, pyłowe, pyłowe wodnego pochodzenia.
99.
Do metod ochrony gleb przed erozją wodną polegających na zmniejszeniu odpływu wody zalicza się (wg Ungera):
uprawa roślin ochronnych; mulczowanie; rośliny okrywające glebę; dodatki chemiczne
100.
Siarka pobierana przez rośliny z gleby:
zwiększa odporność roślin na mróz i suszę