Pytania i odpowiedzi (3 / 4)
Egzamin z Fizyki PWR
101.
W spektrografie masowym jon będzie się poruszał po torze o mniejszym promieniu krzywizny, jeżeli:
jego ładunek jest większy
102.
Zasadniczą funkcją transformatora elektrycznego jest jedna z następujących przemian:
niskiego napięcia na wysokie i odwrotnie
103.
Fotoelektrony o największej prędkości uzyskujemy przy oświetleniu powierzchni metalu światłem:
fioletowym
104.
Czynnikiem tłumiącym małe drgania jest siła:
proporcjonalna do prędkości
105.
Zamknięta z jednej strony piszczałka daje określony ton podstawowy. Po jej otwarciu:
ton ulegnie podwyższeniu
106.
Jeżeli przesunięcie fazowe między napięciem i natężeniem prądu przemiennego jest ψ, to jego moc skuteczna opisana jest wzorem:
P=Usk*Isk*cos(φ)
107.
Energia transportowana przez falę jest proporcjonalna do:
kwadratu częstości
108.
Które eksperymenty są zgodne z teorią kwantów Plancka:
A i C są poprawne
109.
Tor dodatniej cząsteczki poruszającej się równolegle do linii pola magnetycznego będzie:
linią prostą
110.
Prędkość dźwięku w powietrzu zależy od:
temperatury
111.
Amplituda cząsteczek ośrodka w obszarze stojącej fali dźwiękowej jest:
zależna od położenia punktu
112.
Na siatkę dyfrakcyjną prostopadle pada równoległa wiązka światła monochromatycznego. Sinus kąta odchylenia widma I rzędu wynosi 0,25. Pod jakim kątem odchyli się widmo II rzędu ?
30˚
113.
W jakiej odległości x od soczewki skupiającej o ogniskowej f = 5cm należy umieścić przedmiot, aby otrzymać obraz rzeczywisty 5 krotnie powiększony?
6 cm
114.
Jeżeli częstotliwość źródła fali elektromagnetycznej wynosi 1010Hz, to możemy wnioskować, że długość tych fal w próżni wynosi:
3* 10-2 m
115.
Jak zmienią się: całkowita energia emitowana przez ciało doskonale czarne w czasie jednej sekundy (E) oraz długość fali odpowiadająca max natężeniu promieniowania (>im), gdy temperatura bezwzględna ciała doskonale czarnego wzrośnie od 500K do 1000 K:
E- zwiększa się 16 razy, a λm - maleje 2 razy
116.
eżeli średnia moc w obwodzie prądu przemiennego jest maksymalna, to natężenie prądu jest opóźnione w fazie względem napięcia o:
0
117.
Rozchodzącą się falę opisuje równanie: Ψ(x,t)=10sin( -2t) cm. Długość fali wynosi:
10π
118.
Stała zaniku promieniotwórczego jest wielkością
niezależna od czynników zewnętrznych
119.
Promieniowanie γ stanowią:
elektrony wybijane z atomu (kwanty świetlne)
120.
W reaktorze atomowym moderator służy do:
spowalniania neutronów
121.
Energia cząstki znajdującej sie w jamie potencjału jest proporcjonalna do:
kwadratu liczby kwantowej
122.
Jeśli zasłonimy polowe rys siatki dyfrakcyjnej to jej zdolność rozdzielcza:
dwukrotnie zmaleje
123.
. Natężenie światła niespolaryzowanego po przejściu przez doskonały polaryzator zmieni sie o:
50%
124.
Dla fal podłużnych nie zachodzi zjawisko
polaryzacji
125.
Jeżeli strumień indukcji magnetycznej objęty przez zamkniętą pętlę wzrasta liniowo z czasem to w pętli powstaje siła elektromotoryczna o indukcji:
stała i różna od zera
126.
W modelu atomu wodoru Bohra promień odbity elektronu jest proporcjonalny do:
kwadratu liczby kwantowej
127.
Obraz interferencyjny światła powstaje gdy interferujące dwa ciągi fal o tej samej amplitudzie mają w każdym punkcie przestrzeni interferencyjnych :
stałą w czasie różnicę faz
128.
Jeżeli opóźniony kondensator obwodu drgającego LC wypełnimy dialektykiem o E=4 to okres tego obwodu:
dwukrotnie wzrośnie
129.
W zjawisku fotoelektrycznym dwukrotne zwiększenie natężenia światła spowoduje ze liczba wybijanych elektronów będzie:
dwukrotnie większa
130.
W świetle rozproszonym przez grafit naświetlany promieniami rentgenowskimi występują długości fal:
takie same jak w padającym i dłuższe.
131.
To, że fala jest poprzeczna można pokazać wykonując zjawisko:
polaryzacji
132.
Długość fali promieniowania X odbitego od kryształu wyraża się wzorem:
λ= 2d/m*sinθ
133.
Jeśli długość fali de Broglie’a odpowiadających elektronowi i protonowi są równe to pęd cząstek protonu i elektronu oraz ich energie kinetyczne spełniają zależność:
pe=pp, Eke>Ekp
134.
Długość fali promieniowania rozproszonego w zjawisku Comptona jest w stosunku do promieniowania padającego:
większa
135.
Energia fotonu padającego na powierzchnię metalu jest 3 razy większa od wybitego elektronu z tego metalu. Jaka część energii fotonu stanowi energia kinetyczna elektronu opuszczającego metal:
2/3
136.
Interferujące fale świetlne ulegają w danym punkcie wygaszeniu, jeżeli ich fazy w tym punkcie
są przeciwne, a amplitudy równe
137.
Kąt padania promienia o barwie czerwonej i fioletowej, przy którym promień odbity będzie całkowicie spolaryzowany jest:
większy dla barwy fioletowej
138.
Bardzo silny magnes ma bardzo dużą:
pozostałość magnetyczną
139.
Wartość indukcji magnetycznej w punkcie położonym w odległości d od przewodnika, w którym płynie prąd, wynosi:
B= μ0I/2πd
140.
Jeżeli na elektron poruszający się z prędkością v w jednorodnym polu magnetycznym o indukcji magnetycznej B działa siła Lorentza o maksymalnej wartości, to kąt α zawarty między wektorami v i B jest równy:
α= π/2
141.
Która z podanych wartości liczb może być wartością przenikalności magnetycznej diamagnetyka:
0,999984
142.
Okres drgań elektrycznego obwodu drgającego, którego opór rzeczywisty zaniedbujemy, wyraża się wzorem:
T=2π √LC
143.
Jeżeli średnia moc w obwodzie jest równa 0 to opóźnienie prądu jest opóźnione w fazie:
π/2
144.
Jeśli prędkość światła w diamencie jest równa 124000 km/s to współczynnik załamania światła dla diamentu względem próżni ma wartość:
2,42
145.
Poruszająca się cząstka o masie m jest skojarzona z falą de Broglie’a. Prędkość tej cząstki równa się:
h/mλ
146.
Jeśli dla promieni X o długości fali 0,30 nm odbicie pierwszego rzędu obserwuje się pod kątem 45˚, to stała jest równa:
0,42 nm
147.
Między biegunami silnego magnesu zawieszony jest na cienkiej nitce pręcik wykonany z bizmutu (diamagnetyk). Ustawi się on w pozycji:
prostopadle do linii pola magnetycznego
148.
Między biegunami silnego magnesu zawieszony jest na cienkiej nitce pręcik wykonany z paramagnetyku. Ustawi się on w pozycji:
równolegle do linii pola magnetycznego
149.
W jednorodnym polu magnetycznym, w którym wektor indukcji ma wartość B, porusza się po torze kołowym o promieniu r proton o masie m i ładunku q. Wartość jego prędkości liniowej wyraża się wzorem:
v= qBr/m
150.
Czym charakteryzuje się metal:
swobodnym upakowaniem ładunków