procesy poznawcze

związana jest z czynnością układu siatkowatego. to zjawisko spadku reaktywności na często powtarzający się bodziec

To zjawisko, kiedy w hałaśliwym otoczeniu (np. na imprezie) potrafimy skupić uwagę na jednym konkretnym źródle dźwięku — na przykład na rozmowie z jedną osobą — i jednocześnie ignorować inne rozmowy i szumy w tle

pomaga badać, jak selektywna uwaga działa, czyli jak potrafimy wybrać i przetworzyć jedną informację z dwóch jednoczesnych źródeł.

bodźce sensoryczne, które próbują przedostać się do wyższych poziomów mózgu w celu przetworzenia, są wcześnie przesiewane w przez mechanizm bramkowania, tak aby przechodziły tylko „najważniejsze” lub aktywnie obserwowane zdarzenia

informacja z ignorowanego kanału nie była całkowicie blokowana przed wyższą analizą, ale była degradowana lub osłabiana

gotowość do reakcji, pień mózgu, wzgórze

przenoszenie uwagi, płat ciemieniowy i wzrokowy

kontrola, hamowanie, selekcja, kora przedczołowa, ACC

koncentracja uwagi - czyli podstawowa reakcja na bodźce zewnętrzne lub wewnętrzne- słuchowe, wzrokowe, dotykowe lub poznawcze. podtrzymanie uwagi, czyli utrzymywana reakcja na bodziec prezentowany w sposób ciągły. Obejmuje: - czujność (rozumianą jako ciągła reakcja w czasie.selektywność uwagi. Jest to zdolność do wybierania i zwracania uwagi na określony bodziec w obecności konkurujących bodźców wewnętrznych lub zewnętrznych. jest przełączanie uwagi. Jest to zdolność kontrolowania rozdziału uwagi w celu przełączania się między różnymi zadaniami poznawczymi.podzielność uwagi. To zdolność do jednoczesnego wytwarzania konkurujących ze sobą odpowiedzi i reakcji na wiele bodźców poznawczych.

to zdolność do zapisywania, przechowywania i odtwarzania informacji oraz doświadczeń.

): epizodyczna (pamięć autobiograficzna) i pamięć semantyczna (fakty, wiedza ogólna).

pamięć proceduralna (sekwencje czynności, umiejętności), odruchów warunkowych (gotowości reakcji, dyspozycyjności), habituacji-sensytyzacji (nieasocjacyjna) oraz torowania (priming).

trwa lata

do minut, a przy ciągłym odświeżaniu nawet godzin; jest częścią złożonego mechanizmu pamięci roboczej,

do kilku sekund

pamięć jawna czyli taka, którą można sobie uświadomić (a więc w jawny sposób skojarzyć);

pamięć utajona, a więc wpływająca na decyzje mózgu w sposób nieświadomy

Pamięć krótkoterminowa + procesy wykonawcze

według niej pamięć jest trwałą, powiązaną wewnętrznie, asocjacyjną strukturą, złożoną z pewnych jednostek wiedzy (węzłów pojęciowych stanowiących reprezentację obiektów) oraz relacji je łączących.

To rodzaj pamięci długotrwałej, dzięki której zapamiętujemy własne, osobiste wydarzenia i doświadczenia

opiera się na rozproszonej reprezentacji informacji, gdzie dane nie są przechowywane w pojedynczych jednostkach, lecz w wzorcach aktywacji wielu połączonych ze sobą neuronów.

przechowuje wiedzę o faktach, pojęciach, znaczeniach słów i ogólnych informacjach o świecie — niezależnie od tego, kiedy i gdzie zostały zdobyte.

to rodzaj pamięci długotrwałej odpowiedzialny za przechowywanie umiejętności i nawyków, czyli „jak coś zrobić”, odporna na choroby pamięci

grupowanie informacji

to całkowite wymazanie z pamięci epizodycznej przeżyć z okresu do dwóch lat.

brak możliwości zapamiętania nowych wydarzeń, dotyczy pamięci opisowej, nie narusza pamięci nieopisowej, można więc nauczyć się nowych umiejętności. Powodują ją uszkodzenia wzgórza, płatów skroniowych, kory przedczołowej, hipokampa i okolic: kory okołomigdałowatej, części przedniej kory śródwęchowej, kory zakrętu przyhipokampalnego i bruzdy węchowej.

przy wstrząśnieniu mózgu (minuty) po lata (zespół Wernickego – Korsakowa). Może dochodzić do skrócenia okresu pokrytego niepamięcią.

"przemijająca niepamięć ogólna" lub "przejściowa amnezja globalna" trwa zwykle kilka lub kilkanaście godzin

Cierpienie, rzadko depresja lub lęk, Częściej u osób starszych

to zaburzenie pamięci, w którym osoba traci wspomnienia w wyniku silnego stresu psychicznego lub traumy, a nie z powodu uszkodzenia mózgu.

Wspomnienia można w nas zaszczepić rodzina, przyjaciele, terapeuci). Pamięć nie jest wiernym zapisem faktów, zmienia się w zależności od naszych przekonań i wierzeń, przypominamy sobie rzeczy, które nie miały miejsca, zwłaszcza jeśli związane są z tym silne emocje.

wędrówka dusz lub zaburzenie pamięci, odczucie znajomości sytuacji (powstające prawdopodobnie na skutek aktywności w okolicach zakrętu przyhipokampowego płata skroniowego) i jednoczesna wiedza, że jest ona nowa. Występuje często przed atakami padaczki (szczególnie padaczki skroniowej).

to zjawisko, w którym osoba ma przekonanie, że cała obecna sytuacja — wraz z jej szczegółami, wydarzeniami i przebiegiem — została już kiedyś przeżyta.

wrażenie obcości rzeczy dobrze nam znanych

to zjawisko polegające na tym, że z czasem przypominamy sobie więcej informacji niż bezpośrednio po uczeniu się, nawet jeśli w międzyczasie nie było żadnych dodatkowych prób przypominania.

wcześniejszy bodziec wpływa na późniejsze reakcje

- pamięć długotrwała.

pamięć przestrzenna, pamięć epizodyczna o pośrednim czasie życia.

- pamięć emocjonalna (utajona).

Pamięć proceduralna

pamięć genetyczna, instynktowne formy zachowania

kontroluje emocje i popędy organizmu, pamięć ruchów, orientację w przestrzeni, konsolidację pamięci trwałej.

Fałsz

Prawda

Prawda

stopniowe zapominanie

nie zwracamy uwagi na mniej istotne działania, które nie są zapamiętywane

czasowy brak dostępu do informacji, którą mamy "na końcu języka", zwykle nie trwa dłużej niż minutę, ale może być długi,

wiąże się to z ogólnym mechanizmem przypominania przez torowanie (priming), raz pobudzone obszary mózgu szybciej się uaktywniają.

nawroty wspomnień pozwalają na refleksję, myślenie kontrfaktyczne (generowanie alternatywnych scenariuszy działania), dotyczą zwłaszcza sytuacji istotnych z punktu widzenia przeżycia, pobudzających emocje

wspomnienia interpretowane są zawsze w świetle obecnych przekonań i uczuć, nasza autobiografia stopniowo się zmienia, przypisujemy sobie w młodości poglądy, które mamy w starszym wieku, upiększamy stare wspomnienia, przypisujemy fałszywe zasługi, wzmacniając w ten sposób spójność ego, wzmaga poczucie własnej wartości i możliwości.

skojarzenia powodują czasem przypisanie wspomnień do niewłaściwego źródła lub czasu, przypisania wszystkich zasług kilku znanym ludziom, co zapobiega przeciążeniu pamięci, gdyż częściej pamiętanie szczegółów nie jest takie istotne

różnice między językami prowadzą do różnic w sposobie postrzegania i rozumienia świata. Na przykład, języki, które mają różne terminy na określenie kolorów, mogą wpływać na to, jak ich użytkownicy rozróżniają kolory.

ta teoria sugeruje, że istnieją pewne uniwersalne aspekty ludzkiego myślenia, które są niezależne od języka. Na przykład, podstawowe struktury gramatyczne i zdolność do logicznego myślenia mogą być uniwersalne dla wszystkich ludzi, niezależnie od języka, którym mówią.

Zakłada, że umysł ludzki składa się z wyspecjalizowanych modułów, z których jeden zajmuje się językiem, a inne – różnymi aspektami poznania. Język i myślenie mogą być więc w pewnym stopniu niezależne, choć mogą na siebie oddziaływać.

Dziedzina ta bada, jak znaczenie jest konstruowane i rozumiane w umyśle. Różne języki mogą kodować różne aspekty doświadczenia, co wpływa na to, jak użytkownicy tych języków postrzegają i interpretują rzeczywistość.

zachodzi według zasad uczenia się, takich jak skojarzenie (na przykład widok butelki ze słowem „butelka”), naśladownictwo (dorośli używają słowa „butelka”) i wzmacnianie (uśmiechy i uściski, gdy dziecko mówi coś dobrze).

to koncepcja zaproponowana przez Noama Chomsky’ego, według której wszyscy ludzie rodzą się z wrodzonym zestawem zasad gramatycznych, wspólnych dla wszystkich języków naturalnych.

Prawda

Prawda

Prawda

Fałsz