procesy poznawcze

celem psychologii było badanie funkcji zachowania w świecie

wyróżniał trzy podstawowe elementy procesów psychicznych pojawiające się w świadomości człowieka: wrażenia (zmysłowe reakcje na bodźce docierające do organizmu), wyobrażenia (obrazy tworzone w umysłach), afekty (uczucia towarzyszące wrażeniom lub wyobrażeniom).

cała wiedza pochodzi z doświadczenia i że nie istnieją wrodzone idee, które są z nami, gdy się rodzimy. Rodząc się, jesteśmy czystą kartą (tabula rasa).

mówi, że świadomość jest materialna, a materia jest formą myśli.

uważał, że ludzie składają się z dwóch oddzielnych substancji: duszy i ciała. Albo inaczej: tego, co materialne i niematerialne. Podkreślał również znaczenie Boga, który jest istotą niestworzoną i konieczną, stanowiącą oparcie dla rzeczywistości.

wierzył, że wszyscy ludzie mają duszę, której miejsce tak naprawdę znajduje się poza nami, w świecie idei.

twierdzi, że rzeczywistość istnieje tylko w naszych spostrzeżeniach.

to nurt filozoficzny, który głosi, że rzeczywistość ma naturę duchową (idealistyczną), ale istnieje niezależnie od indywidualnych świadomości

pogląd filozoficzny mówiący, że rzeczywistość ma charakter materialny

pogląd filozoficzny mówiący, że umysł i ciało to dwie różne substancje

pogląd filozoficzny mówiący, że rozum i ciało są jedną substancją

jest teorią uczenia się, która stwierdza, że wszystkie zachowania są uczone poprzez interakcję ze środowiskiem poprzez proces zwany warunkowaniem, zajmuje się tylko obserwowalnymi zachowaniami bodziec-reakcja, ponieważ można je badać w sposób systematyczny i obserwowalny.

to operacje umysłowe, które, mózg wykonuje w celu przetwarzania informacji

stanowią podstawę do przetwarzania i kompilacji informacji, umożliwiając ich przechwytywanie i przechowywanie w „systemie”. Są to percepcja, uwaga, pamięć

zajmują się informacjami zebranymi z podstawowych procesów przedstawionych wcześniej. Są to myślenie, uczenie się, język, kreatywność, motywacja

pozyskiwaniekodowanieprzechowywaniewydobywanie

operacje poznawcze następują pojedynczo w serii

których operacje poznawcze zachodzą jednocześnie, równolegle

Wilhelm Wundt

proces, w którym dana osoba relacjonuje swoje własne doświadczenia w sposób najbardziej obiektywny z możliwych, traktując ludzki umysł tak, jak traktuje się każdy inny aspekt natury podlegający naukowej obserwacji.

dodanie czegoś do zachowania, co sprawi, że w przyszłości zachowanie będzie występować częściej.

w momencie wystąpienia zachowania zabieramy jakiś bodziec, co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zachowania w przyszłości

dodanie do zachowania bodźca, który sprawi, że zachowanie będzie się rzadziej pojawiać w przyszłości.

w wyniku zachowania zabieramy jakiś bodziec, co zmniejsza prawdopodobieństwo pojawienia się zachowania w przyszłości

okres sensoryczno-motoryczny etap przedoperacyjnykonkretny etap operacyjnyformalny etap operacyjny

to szkoła myślenia, która stara się zrozumieć, w jaki sposób ludzki mózg postrzega doświadczenia. Sugeruje to, że struktury, postrzegane jako całość, mają określone właściwości, które różnią się od sumy ich poszczególnych części.

był ekspertem akustyki fizycznej

zajmował się percepcją wzrokową. Opisał między innymi efekt phi.

zajmował się zjawiskami ruchu i rytmu

Stwierdza, że w obliczu zestawu niejednoznacznych lub złożonych obiektów ludzki mózg stara się uczynić je tak prostymi, jak to tylko możliwe.

mamy tendencję do dzielenia naszego świata wizualnego na figury i tło.

kształty, obiekty lub elementy projektu, które są umieszczone w sposób sugerujący linie, krzywe lub płaszczyzny, będą postrzegane jako takie, a nie jako pojedyncze elementy. Percepcyjnie grupujemy elementy razem, tworząc ciągły obraz.

że kształty, obiekty lub elementy projektu znajdujące się blisko siebie są postrzegane jako grupa. I odwrotnie, losowo rozmieszczone przedmioty są postrzegane jako odizolowane.

mamy tendencję do grupowania kształtów, obiektów lub elementów projektu, które mają pewne podobieństwo - czy to pod względem koloru, kształtu, orientacji, tekstury czy rozmiaru.

Preferencja dostrzegania obiektów symetrycznych nad asymetrycznymi. Tu łatwiej dostrzec nakładające się na siebie dwa romby niż którykolwiek z innych układów figur.

: Prawo to proponuje, aby elementy znajdujące się w tym samym zamkniętym regionie - takie jak wewnątrz koła lub kształtu - były postrzegane jako należące do tej samej grupy.

ludzki mózg ma naturalną tendencję do wizualnego zamykania luk w formach, szczególnie podczas identyfikowania znanych obrazów.

to iluzja ruchu przy eksponowaniu nieruchomych obrazów w odpowiednio krótkim czasie

komórek glejowych i innych tkanek istoty białej

TIA to miniudar, którego objawy szybko ustępują

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Fałsz

test Wechslera, test 15 słów Reya

test Stroopa, test sortowania kart Wisconsin

Boston naming test

test Reya-Osterrietha

komputer konstruuje perspektywę trójwymiarową za pomocą promieni rentgenowskich

wykorzystuje magnetyczne właściwości atomów

nieinwazyjna metoda mierzenia sygnałów elektrycznych w mózgu za pomocą elektron umieszczonych na skórze głowy

monitoruje promieniowanie przez radioaktywny izotop pierwiastka, wbudowany w cząsteczkę

mierzy stosunek utlenionej do odtlenionej hemoglobiny

wszczepienie elektrod do mózgu, na określony czas aby modulować aktywność neuronalną

aktywowanie neuronów za pomocą transdukcji wirusowej

cewka, która generuje pole magnetyczne, powodując ogniskową stymulację mózgu w sposób nieinwazyjny

dzieli mózg na dwie połowy: prawą oraz lewą.

oddziela przód mózgu od tyłu

Gdy przekroimy w płaszczyźnie oddzielającej część grzbietową od brzusznej

wybrzuszenie na powierzchni kory

wklęsła część powierzchni kory

długa i głęboka bruzda

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Fałsz

Prawda

szczelina półkulowa

bruzda środkowa

szczelina Sylwiusza

bruzda ciemieniowo-potyliczna i wcięcie przedpotyliczne

odbierają bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe i smakowe ze wzgórza, które przekazuje je z kolei ze specjalistycznych narządów zmysłów i receptorów obwodowych.

generuje ruchy ciała pod wpływem woli; obszary asocjacji ruchowych pomagają w planowaniu i wykonywaniu złożonych czynności ruchowych.

sąsiaduje z odpowiadającym mu głównym obszarem sensorycznym i przetwarza informacje z tego obszaru na wyższym poziomie niż główny obszar sensoryczny.

nie są ograniczone do żadnej pojedynczej funkcji motorycznej lub sensorycznej, ale otrzymują zbieżne informacje z wielu sensorycznych i motorycznych obszarów mózgu.

ma dwa główne obszary funkcjonalne: korę przedczołową (obszar asocjacyjny wyższego rzędu) i korę ruchową.

Odpowiada za planowanie ruchów kończyn i gałek ocznych.

bierze udział w bardziej złożonych aspektach planowania, organizowania, kontrolowania i wykonywania zachowań — zadań, które wymagają integracji informacji w czasie.

manipuluje świeżo nabytymi informacjami — funkcja zwaną pamięcią roboczą, Jest ważna w pobudzeniu i motywacji

Pomaga modulować zachowania społeczne,

Kontroluje ekspresyjną funkcję językową. Uszkodzenia w tym obszarze powodują afazję

znajduje się w górnym zakręcie skroniowym płata skroniowego, jest prawdopodobnie niezbędne do wykonywania bardziej złożonych funkcji, takich jak identyfikacja dźwięku

część płata ciemieniowego bezpośrednio za bruzdą centralną, odbiera informacje sensoryczne ze wzgórza

jest jednomodalnym obszarem asocjacyjnym, łączy informacje z pierwszorzędowej kory czuciowej

generują relacje wzrokowo-przestrzenne i integrują te spostrzeżenia z innymi wrażeniami, aby stworzyć świadomość trajektorii poruszających się obiektów. Obszary te pośredniczą również w propriocepcji (czyli świadomości położenia części ciała w przestrzeni).

odpowiada za widzenie, znajduje się w płacie potylicznym

odpowiadają za głębię widzenia, postrzeganie ruchu, barw, przekazywanie sygnału do dalszej analizy

integruje informacje sensoryczne i autonomiczne z trzewi. Odgrywa rolę w niektórych funkcjach językowych, o czym świadczy afazja u pacjentów z niektórymi zmianami w tym obszarze, przetwarza odczuwanie bólu i temperatury, a także, w obrębie wieczka, prawdopodobnie smaku.

obejmuje struktury, które otrzymują dane z różnych obszarów mózgu i uczestniczą w skomplikowanych, powiązanych ze sobą zachowaniach (np. pamięć, uczenie się, emocje).

Prawda

Prawda

Fałsz

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Fałsz

Prawda

chociaż mogą identyfikować, czy cechy sensoryczne są takie same — na przykład porównywać dwie twarze, to bez informacji z innych modalności, nie mają zdolności wiązania tej percepcji z żadnym innym doświadczeniem

odpowiadają również za wszystkie nasze zaawansowane ludzkie zdolności, takie jak język, myślenie abstrakcyjne

Obszary Broki i Wernickego gęsto połączone za pomocą wiązek włókien nerwowych, pęczka łukowatego.

połączenia między tylną korą ciemieniową, przednimi polami wzrokowymi i zakrętem obręczy

zakręt wrzecionowaty z bocznymi połączeniami skroniowymi i skroniowo-biegunowymi

boczne połączenia kory przedczołowej, oczodołowo-czołowej i tylnej ciemieniowej

połączenia łączące tylną korę zakrętu obręczy, przyśrodkową korę przedczołową, zakręt kątowy i ich podsieci

cerebrum

truncus cerebri

cerbellum

Fałsz

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

86/88 mld neuronów

69/70 mld neuronów

16/20 mld neuronów

2 mld neuronów

50-240 bln

1-4 tys

cykl polegający na aktywnym tworzeniu reprezentacji poznawczych, interpretowaniu napływającej informacji poprzez owe reprezentacje, zmianie treści reprezentacji pod wpływem napływających danych i z powrotem na interpretowaniu nowych danych poprzez wcześniej zmienione reprezentacje.

umysłowy odpowiednik obiektów – zarówno realnie istniejących, jak i fikcyjnych lub hipotetycznych.

(wyobrażenia, sądy, modele umysłowe) powstają doraźnie, np. w celu podjęcia decyzji lub rozwiązania problemu, po czym zanikają.

składające się na struktury wiedzy, powstają i zmieniają się w dłuższym cyklu czasowym.

Każdy ma swoją indywidualną, niepowtarzalną reprezentację świata, bo każdy samodzielnie ją utworzył na podstawie własnych doświadczeń.

stanowisko filozoficzne, zgodnie z którym umysł poznaje świat nie bezpośrednio, lecz za pośrednictwem własnych kategorii poznawczych (pojęć, wyobrażeń, sądów, przesądów itd.).

umysłowe przedstawienie przedmiotu, który przestał działać na nasze zmysły.

Prawda

Prawda

Fałsz

Prawda

. Przedmiot ten jest analogiczny do tego, który możemy postrzegać w świecie zewnętrznym i zachowuje jego właściwości przestrzenne

do informacji tych dodaje zasoby pamięci długotrwałej (niedostępne świadomości)

człowiek reprezentuje rzeczywistość w dwóch systemach: niewerbalnym (sensorycznym) i werbalnym (językowym).

Wszelkie niewerbalne reprezentacje umysłowe, niezależnie od modalności sensorycznej

Niezależnie od zaangażowanego kanału sensorycznego wszystkie reprezentacje werbalne

reprezentacjom obrazowym odpowiadają werbalne i odwrotnie .

głębsze formy odzwierciedlania liczb, zrywające z powierzchniową formą reprezentacji i uwzględniające semantyczne aspekty informacji numerycznej.

umysł ludzki nie gromadzi trwałej wiedzy ani w postaci obrazów, ani etykiet werbalnych, ale wyłącznie w postaci zbioru sądów (twierdzeń) o relacjach między obiektami.

Jeśli instrukcja udzielona badanemu wymaga jedynie znalezienia się w odpowiednim miejscu względem punktu fiksacji, ale nie precyzuje, w jaki sposób można ten cel osiągnąć, to związek między czasem decyzji a odległością punktów na „skanowanej” mapie umysłowej zanika.

stan, w którym mózg nie tworzy ani nie używa obrazów mentalnych jako części myślenia lub wyobraźni.

występuje po uszkodzeniu jednej półkuli mózgu, najczęściej prawej (niedominującej) i polega na nieświadomości istnienia przestrzeni osobniczej i pozaosobniczej po stronie przeciwległej do uszkodzonej półkuli. Prawe półkule są najczęściej nadrzędne w percepcji wzrokowo- przestrzennej.

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Prawda

Fałsz

twierdzi, że świadomość powstaje w wyniku określonego typu przetwarzania informacji — znanego z początków sztucznej inteligencji, kiedy wyspecjalizowane programy uzyskiwały dostęp do małego, współdzielonego repozytorium informacji.

stworzona przez Tononiego, zakłada, że świadomość wynika z samej struktury doświadczenia — które jest wewnętrzne, spójne, złożone i niepodzielne. Każdy mechanizm (np. mózg), który posiada bogatą, powiązaną strukturę przyczynowo-skutkową, generuje świadomość „od wewnątrz”. Mechanizmy proste i niezintegrowane, jak móżdżek, świadomości nie mają.

Wychodzi od założenia, że świadomość nie opiera się na żadnego rodzaju algorytmach czy obliczeniach oraz jest poza wszystkim tym, co są w stanie wytłumaczyć biologia czy fizyka.

że świadomość powstaje dzięki zjawiskom kwantowym zachodzącym w mikrotubulach neuronów. Mikrotubule miałyby działać jak kwantowe procesory, chronione przed zakłóceniami, i umożliwiać uporządkowaną, świadomą aktywność mózgu.

Przytomny, łagodne zaburzenia świadomości

Umiarkowane zaburzenia świadomości (stan ogłuszenia)

Śpiączka / ciężkie zaburzenia świadomości

świadomość to stan, w którym człowiek jest w pełni zdolny do odbioru i interpretacji bodźców zewnętrznych, postrzeganie nie jest zaburzone, a reakcje są adekwatne do sytuacji

natomiast jest stanem gotowości układu nerwowego do odbioru bodźców i można ją utożsamiać ze stanem czuwania

to stan świadomości, odróżniający się od innych stanów, takich jak: sen i śpiączka.

To każdy z nas w tej chwili

To dzieje się w śpiączce

Z tym mamy czynienia podczas marzeń sennych.

To problem stanu wegetatywnego, ale również głębokiego otępienia.

delirium (majaczenie), dotyczą przede wszystkim zniekształceń procesów poznawczych (percepcji, pamięci, zdolności uczenia się, myślenia, orientacji, uwagi, języka, funkcji wykonawczych).

są jednocześnie zaburzeniami przytomności, a śpiączka jest stanem nieprzytomności.

charakteryzuje się wyraźną tendencją do zasypiania. Chory w czasie rozmowy potrafi zapadać w sen. Można go wprawdzie wybudzić, lecz po chwili ponownie odczuwa potrzebę zaśnięcia. Stanowi temu towarzyszą istotne zaburzenia uwagi i spowolnienie procesów psychicznych.

brak czuwania. Reaktywność na silne bodźce jest ograniczona; zachowane są reakcje obronne. W odpowiedzi na bodźce bólowe mogą się pojawić: jęk, grymas twarzy, cofanie kończyny.

Pacjent nie wykazuje żadnych odznak pobudzenia ani świadomości siebie i otoczenia. Natomiast zachowana jest czynność pnia mózgu, czyli struktur podkorowych odpowiedzialnych za podtrzymywanie czynności biologicznych w tym funkcjonowania układu krążenia i oddychania. Charakterystycznym objawem jest zanik cyklu snu i czuwania.

brak świadomości ale zachowane odruchy podstawowe i cykl sen-czuwanie

częściowa świadomość, odpowiedzi stereotypowe, kontakt wzrokowy

akinetyczny jest rzadkim zaburzeniem neurologicznym upośledzającym inicjatywę i motywację do zachowania, brak ruchu dowolnego, brak mowy, zachowanie wodzenie oczami i skupienie wzroku

Osoby dotknięte tym zespołem nie mogą poruszać dolną częścią twarzy, żuć, połykać, mówić, poruszać kończynami ani poruszać oczami na boki. Zazwyczaj jednak widzą, słyszą, poruszają oczami w górę i w dół oraz mrugają.

Jest to stan, w którym pacjent ma zachowaną przytomność oraz prawidłową zawartość świadomości, jednak nie komunikuje się z otoczeniem, ani nie daje zewnętrznych przejawów świadomości. Stan ten może wynikać z wolicjonalnego zachowania pacjenta naśladującego stan nieprzytomności

Prawda

Fałsz

Prawda

to kontakt z rzeczywistością świata zewnętrznego poprzez zmysły, z jej odtworzeniem w formie reprezentacji poznawczych (umysłowych).

to struktura odbierająca bodźce fizyczne określonego rodzaju i przetwarzająca je na sygnały elektryczne.

to receptory sensoryczne, które reagują na bodźce pochodzące z zewnątrz ciała. Monitorują środowisko zewnętrzne.

Są to receptory znajdujące się w ścianach narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych. Związane są z czuciem trzewnym.

reagują z kolei na rozciąganie mięśni lub ścięgien i pomagają ciału monitorować jego pozycję. Nazywamy to zmysłem czucia głębokiego.

Prawda

Prawda

Fałsz

Prawda

to forma energii oddziałująca na receptor która zapoczątkowuje proces spostrzegania.

to wszystkie ścieżki odpowiedzialne za odczuwanie bólu.

zewnętrzny, daleki, poza systemem poznawczym, na przykład drzewo.

powstaje gdy bodziec dystalny oddziałuje na narządy zmysłów

to elementarne zjawisko percepcyjne, w którym bodziec lub informacja są wychwytywane przez narządy zmysłów lub zmysły zanim otrzymają jakiekolwiek znaczenie. Ma miejsce, gdy receptory rejestrują bodźce sensoryczne.

to wrażenie, które zostało poddane interpretacji.

odnosi się do tego, co znajduje się w otoczeniu, na co zwracamy uwagę i co stymuluje nasze receptory.

to sygnały elektryczne wytwarzane przez receptory i przekazywane do mózgu.

Chcemy być w stanie postrzegać, rozpoznawać i reagować na bodźce.

odnosi się do informacji, które wcześniej posiadaliśmy i wnosimy do sytuacji percepcyjnej, i może wpływać na wiele różnych etapów procesu.

spostrzeganie jako proces oddolny. Przebiega od rejestracji wrażeń do identyfikacji bodźca.

to spostrzeganie jako proces odgórny. Wiedza semantyczna i schematy poznawcze mają pierwszeństwo przy rozpoznawaniu bodźca. Mamy tu również wpływ nastawień, oczekiwań.

Możemy rozpoznać przedmioty jako to samo, nawet jeśli wizualnie wydają się być różne, Na spostrzeganie wpływa kontekst, w którym mamy dany bodziec.

zależnie od otoczenia koła innymi kołami, o średnicy większej lub mniejszej od niego, koło centralne jest spostrzegane jako mniejsze lub większe, choć w obu przypadkach ma tę samą średnicę.

koło otoczone dalej położonym pierścieniem wydaje się mniejsze.

to zdolność do ustalania priorytetów i koncentrowania się na określonych rzeczach przy równoczesnym ignorowaniu innych.

proces jest świadomy, kontrolowany, nastawiony na cel, wolny

jest wywołana bodźcem i jest automatyczna, bez świadomego wysiłku

wywołane przez wszelkie zmiany w otoczeniu, reakcja wrodzona

Taka ruchowa reakcja organizmu na silny bodziec

wzgórze -> kora przedczołowa, dłuższa, ok 30 ms

wzgórze -> ciało migdałowate, szybsza, ok 10ms