30-letni mężczyzna został przyjęty do oddziału anestezjologii i intensywnej terapii z powodu
zaburzeń świadomości i ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej. Z wywiadu od żony
dowiadujesz się, że pacjent jest leczony od 5 lat z powodu cukrzycy typu 1 a w porannym pomiarze,
przed przyjęciem insuliny, glikemia wynosiła 300 mg/dL (żona znalazła glukometr). Aktualnie pacjent
jest sedowany frakcjonowanymi dawkami propofolu, RASS trudny do oceny (-2/+3), gdyż był
pobudzony i miał omamy, ma wilgotną skórą, wzmożone napięcie mięśniowe, tachykardię 130/min,
ciśnienie tętnicze 140/110 mmHg, tachypnoe 24/min, rozszerzone źrenice. Najbardziej
prawdopodobnym rozpoznaniem jest:
b. rozwijająca się śpiączka hipoglikemiczna