Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript!

Pytania i odpowiedzi (2 / 3)

Olimpiada znajomości Afryki

51.
Definicyjna poliandria w Czarnej Afryce
nie występuje
52.
Joseph Ki-Zerbo był:
znanym historykiem z Burkina Faso
53.
. Gidarskie teda to
zaświaty, w których przebywają przodkowie
54.
. U ludów Akan z Ghany mmoatia (l. poj. aboetia) to:
duchy-karły;
55.
. Uwumbora u ludu Konkomba to:
Bóg Najwyższy
56.
. Tuya u Gidarów z północnego Kamerunu to:
siła wyższa, duch lub drugorzędne bóstwo
57.
Kult vodun był – i jest nadal – charakterystyczny dla ziem
dawnego Dahomeju
58.
. Najliczniejszy panteon bóstw czczonych przez jeden lud afrykański, mają:
Jorubowie.
59.
U Ibo z Nigerii – podobnie jak i u większości ludów wybrzeża Zatoki Gwinejskiej – rytualny tydzień trwał:
cztery dni
60.
Autorem teorii monoteizmu pierwotnego był:
Wilhelm Schmidt.
61.
. Powiedzenie: Niyo Ibeshaho bose, co oznacza „to On (Immana) wszystko obdarza życiem” występuje u
Banyarwanda.
62.
Wielu badaczy tradycyjnych religii afrykańskich podkreśla, iż Stwórca jest obecnie jako deus otiosus, tzn
bóg próżnujący
63.
Według Stanisława Piłaszewicza rozwój afrochrześcijanizmu zapoczątkowały:
Kościoły etiopiańskie;
64.
. Tzw. „Kościoły prorocze” skupiają się wokół postaci jednego proroka. Należy do nich
Kościół Kimbangistów w DRK;
65.
Nazwa „Kościół Aladura” oznacza
właściciela modlitwy (rys modlitewny)
66.
Apostolski Kościół Chrystusa powstał w
Nigerii
67.
Afrykańscy niewolnicy, wywożeni do Ameryki, stworzyli w Brazylii kult synkretyczny zwany
candomble
68.
Synkretyczny kult szango – o korzeniach afrykańskich – występuje:
na Trynidadzie;
69.
Dwie trzecie muzułmanów Czarnej Afryki żyje w krainie geograficznej nazywanej przez Arabów Bilad as-Sudan – „Kraj czarnych ludzi”. Jest to:
szeroki pas między pustynią Saharą a strefą leśną;
70.
. Od czasów starożytnych patriarchowie Aleksandrii sami wyznaczali metropolitę Etiopii, zwanego Abuna. Tradycja ta została przerwana w roku
1951
71.
Cheikh Hamidou Kane (ur. 1928) jest:
znanym pisarzem senegalskim
72.
Dwie trzecie muzułmanów Czarnej Afryki żyje w krainie geograficznej nazywanej przez Arabów Bilad as-Sudan – „Kraj czarnych ludzi”. Jest to
szeroki pas między pustynią Saharą a strefą leśną
73.
Kinjikitile był:
przywódcą ruchu Maji-Maji
74.
Od czasów starożytnych patriarchowie Aleksandrii sami wyznaczali metropolitę Etiopii, zwanego Abuna. Tradycja ta została przerwana w roku:
1951
75.
Ostatnim chrześcijańskim królem Konga, który zginął w 1661 r. w nierównej walce z Portugalczykami, był:
Antonio I
76.
Arabowie opanowali Afrykę Północną w:
VII w
77.
Alodia, jako ostatni bastion chrześcijańskiej Nubii ugięła się przed siłą muzułmanów w roku
1504
78.
W starych królestwach ludów Mande i Fonów zakładaniu nowych osiedli czy budowie fundamentów pod pałace, a także wznoszeniu murów obronnych towarzyszyły ofiary z:
ludzi;
79.
Ogunowi i bóstwu Gu, czczonym odpowiednio przez Jorubów i Fonów, składano w ofierze:
psy
80.
Ibowie składają ofiary także duchom nieczystym, zwanym akalogeli. Duchy te
są pochodzenia ludzkiego
81.
Najważniejsze święto u Dogonów, zwane Sigi, upamiętnia powstanie Imina Na, czyli „Wielkiej Maski”, symbolizującej przodka Djongo Seru. Odprawiane jest:
co sześćdziesiąt lat.
82.
U Kapsiki z gór Mandara w Nigerii i w Kamerunie kowale
odgrywają ważną rolę w obrzędach pogrzebowych.
83.
U Diola z Senegalu kowal był:
kapłanem bóstwa karzącego ludzi trądem bądź też leczącego z tej choroby
84.
Według Stanisława Piłaszewicza tradycyjne afrykańskie świątynie
służą głównie przechowywaniu w nich przedmiotów kultowych.
85.
Likantropia to:
wiara w zdolność przekształcania się niektórych ludzi w zwierzęta
86.
Dla Szylluków z Sudanu założycielem plemienia, pierwszym władcą, herosem kultury i centrum kultu religijnego jest:
Nyikang (Njakang)
87.
Niektórzy władcy afrykańscy nie mogą być widziani w ich życiu codziennym, nosząc welony i jadając na osobności, np. u:
Szylluków, Bagandów i Szonów;
88.
Zaklinacze deszczu ludu Udhuk odprawiają złożony rytuał:
używając „kamieni deszczowych”
89.
. U Fonów i Joruba spotkać można rodzaj ,,klasztorów” dla medium, które pobiera w nich naukę. Klasztory te przeznaczone są:
dla chłopców i dziewcząt.
90.
Według Johna Mbitiego działalność znachorów
rozwija się także w dużych miastach i środowiskach uniwersyteckich.
91.
. Świetne studium Edwarda E. Evansa-Pricharda z 1937 r. omawia czary, wyrocznie i magię u
Azande;
92.
Znachorzy to specjaliści religijni, którzy:
leczą przy pomocy ziół i technik magicznych;
93.
Boga Eszu u Jorubów symbolizują:
rzeźby ludzkiego kształtu
94.
Według Johna Mbitiego każdy lud afrykański
ma niezliczoną ilość duchów
95.
Według Johna Mbitiego „plebsem” wśród istot duchowych są
duchy różnego pochodzenia.
96.
. Według Johna Mbitiego ludzie wyznaczają duchom różne okolice na miejsce zamieszkania. U Baluhja, Banjarwanda i Ibo panuje przekonanie, że duchy mieszkają
pod ziemią;
97.
Według Johna Mbitiego Bambuti uważają, że duchy:
służą Bogu, jako „strażnicy zwierzyny”
98.
U Baganda mayembe – przedmiot używany przez wróżbitów i znachorów w praktykach magicznych – to
rogi bawołów i kozłów
99.
Czuku – Bóg ludu Ibo – stworzył całą plejadę duchów o nazwie olosi. Najpotężniejszym z olosi jest Ani, utożsamiany jest on z
ziemią
100.
Według Stanisława Piłaszewicza kulty ekstatyczne Czarnej Afryki funkcjonują w większości przypadków:
na marginesie życia religijnego poszczególnych ludów