TssT

Prawdą jest, że SNPP-Link G.8080:

RC w WDM zwraca:

Po zakończeniu obsługi którego żądania następuje CallAccept:

Różnica pomiędzy ilością komponentów oddziałujących z CC a korzystających ze styków RC jest równa:

Sygnał optyczny WDM w architekturze GMPLS to:

W architekturze GMPLS ścieżka routingowa przechodzi przez:

W architekturze GMPLS trakt transmisyjny WDM między krosownicami optycznymi jest opisywane przez:

Jeżeli w modelu GMPLS nie byłoby pojęcia bundle link, to przy 3 traktach WDM pomiędzy każdą parą węzłów, liczba dróg pomiędzy węzłami A i D postaci A-B-D i A-C-D musiałaby być od potrzebnej w praktyce większa:

Jeżeli w architekturze GMPLS tworzenie sąsiedztwa nie byłoby pojęcia “Bundle Link”, to przy 2 traktach WDM pomiędzy każdą parą węzłów, liczba dróg pomiędzy węzłami A i B postaci A-X-Y-X-B wynosiłaby:

W sieci GMPLS globalny identyfikator posiadają obiekty:

W modelu sieci transportowej IETF-GMPLS w porównaniu z modelem ITU-ASON:

W modelu sieci transportowej IETF-GMPLS w porównaniu z modelem ITU-ASON:

W architekturze GMPLS, technologii optycznych sieci światłowodowych odpowiada zdolność komutacji (switch capability):

W GMPLS zdolność komutacji PSC odpowiada technologii transportowej:

L2SC odpowiada technologii transportowej:

W architekturze GMPLS, technologii MPLS odpowiada zdolność komutacji (switching capability):

W GMPLS na potrzeby zestawiania ścieżek LSP w komutatorach z niepełną konwersją długości fali wprowadzono mechanizm:

W GMPLS w celu uwzględnienia przy zestawianiu ścieżek LSP długich czasów reakcji pól komutacyjnych optycznych wprowadzono w protokole sygnalizacyjnym mechanizm:

W GMPLS przy zestawianiu połączenia LSP wykorzystując złożoną konwersje optyczną wykorzystuje się mechanizm:

W architekturze GMPLS, aby uwzględnić ograniczenia technologiczne sieci optycznej wprowadzono mechanizm:

W architekturze GMPLS aby ograniczyć czas zestawiana LSP w sieci optycznej wprowadzono mechanizm:

W modelu GMPLS:

W architekturze GMPLS do zestawiania ścieżek LSP w sieci wielu operatorów przy użyciu opcji explicit path niezbędny jest mechanizm:

W protokołach GMPLS przy zestawianiu ścieżek LSP przy użyciu opcji explicit path, aby wymusić przebieg ścieżki, stosuje się mechanizm:

W sieci GMPLS, w sąsiedztwie komutowania ("forwarding") węzłów, tworząc TE Link trzeba utworzyć :

W architekturze GMPLS, utworzenie obiektu TE link z połączenia LSP powoduje konieczność utworzenia sąsiedztwa typu:

W architekturze GMPLS, utworzeniu obiektu TE link z połączenia LSP zwykle nie towarzyszy utworzenie sąsiedztwa typu:

W sieci GMPLS w trakcie zestawiania połączenia:

W architekturze GMPLS pula sygnałów optycznych między krosownicami optycznymi jest opisywana przez:

W architekturze GMPLS do zestawiania ścieżek LSP w jednej domenie przy użyciu opcji explicit path, jeśli chcemy, aby połączenie przechodziło przez konkretną podsieć niezbędny jest mechanizm:

W architekturze GMPLS, utworzeniu którego sąsiedztwa towarzyszy utworzenie sąsiedztwa typu Routing Adjacency:

W architekturze PCE, protokół PCEP pozwala na zażądanie wyznaczenia:

Pełnej specyfikacji komunikacji jednostek systemu nie można przedstawić przy użyciu:

Diagram MSC - co można odczytać:

Specyfikacja systemów przy użyciu diagramów MSC służy przedstawieniu:

Strukturę i zachowanie systemu oddają diagramy:

Diagramy sekwencji MSC stosuje się na etapie:

Diagramy SDL powinno się stosować do oddania:

Związek przyczynowo skutkowy związany z upływem czasu można wyrazić w diagramach:

Podobny charakter/model specyfikacji mają:

W wypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu, przy zabezpieczaniu sieci na poziomie 80% dla pojedynczej awarii, zwiększenie liczby węzłów nadrzędnych z 2 do 3 zmniejsza koszt (samego) zabezpieczenia sieci o:

W przypadku „nowoczesnego" hierarchicznego kierowania ruchu przy 3 węzłach nadrzędnych zabezpieczenie przed skutkami pojedynczej awarii na poziomie 88% wymaga przewymiarowania węzłów i łączy o:

W przypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu, stosunek kosztu zabezpieczenia sieci na poziomie 100% dla pojedynczej awarii, przy 3 i 2 węzłach nadrzędnych wynosi:

W przypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu, stosunek kosztu węzłów przy zabezpieczeniu na poziomie 60% dla pojedynczej awarii, przy 2 węzłach i 4 węzłach nadrzędnych wynosi:

W wypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu, przy zabezpieczeniu sieci na poziomie 66% dla pojedynczej awarii, zwiększenie liczby węzłów nadrzędnych z 2 do 3 zmniejsza koszt (samego) zabezpieczenia sieci o:

W przypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu, stosunek kosztu węzłów przy zabezpieczeniu na poziomie 90% dla pojedynczej awarii, przy 2 i 3 węzłach nadrzędnych wynosi:

W wypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu przy zabezpieczaniu sieci na poziomie 80% dla pojedynczej awarii przy zwiększeniu liczby węzłów nadrzędnych z 2 do 3 zmienia koszt zabezpieczenia sieci o:

W wypadku „nowoczesnego” hierarchicznego kierowania ruchu przy zabezpieczaniu sieci na poziomie 90% dla pojedynczej awarii zmniejszenie liczby węzłów nadrzędnych z 4 do 3 zwiększa koszt (samego) zabezpieczenia sieci o :

O ile trzeba przewymiarować węzeł, zmniejszamy liczbę węzłów z 4 na 3 i chcemy przenieść 90% ruchu (“nowoczesne” hierarchiczne):

Jaki będzie stosunek kosztu węzłów nadrzędnych w sieci hierarchicznej przy obsłudze ruchu 90% w przypadku jednej awarii dla 4 węzłów i 3 węzłów: