Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript!

Pytania i odpowiedzi (3 / 6)

TssT

101.
Informacja obsługiwana na styku E-NNI, a nieobsługiwana na styku UNI dotyczy:
osiągalności adresów
102.
Styk “NetworkTopology” sterownika routingu należy do styku:
E-NNI
103.
Informacja obsługiwana na styku UNI i nieobsługiwana na styku E-NNI dotyczy:
żadne z powyższych
104.
Informacja obsługiwana na styku UNI, a nieobsługiwana na styku I-NNI dotyczy:
uwierzytelniania
105.
W podsieci będącej domeną operatora nie jest wymagana implementacja styku:
wszystkie są wymagane
106.
Brak styku UNI w warstwie transportowej nie pozwala zestawiać połączeń:
obie poprawne
107.
Zestawienie połączeń trwałych wymaga styku UNI w:
płaszczyźnie transportowej
108.
Styk UNI w płaszczyźnie sterowania jest wymagany do zestawiania połączeń:
trwałych
109.
Do zestawiania połączeń półtrwałych w obrębie jednej domeny operatorskiej MOŻĘ być potrzebny styk:
obie złe
110.
Do zestawiania połączeń półtrwałych w obrębie jednej domeny operatorskiej JEST potrzebne
UNI
111.
Ze styku “ConnectionRequest” korzysta:
obie poprawne
112.
Ze styku “LocalTopology” sterownika routingu korzysta:
zarządca zasobów łącza LRM
113.
Styk “SNPNegotiation” zarządcy zasobów łącza LRM jest wykorzystywany w wypadku:
połączeń łącznikowych dwukierunkowych
114.
Zestawianie połączeń transportowych metodą “joint federation” nie wymaga obecności styku:
PeerCoordination sterownika połączeń CC
115.
Zestawienie połączeń transportowych metodą “joint federation” przez jedną domenę nie wymaga wykorzystywania styku:
obie złe
116.
Zestawianie połączeń transportowych metodą “cooperative federation” nie wymaga wykorzystania styku:
CallCoordination sterownika zgłoszeń NCC
117.
Przy zestawianiu połączenia metodą “cooperative federation”, w jednej domenie wykorzystywany jest styk:
obie poprawne
118.
Zestawianie połączeń transportowych metodą “cooperative federation" pomiędzy dwiema domenami nie wymaga obecności styku:
wszystkie są wymagane
119.
. Zestawianie połączeń transportowych metodą “cooperative federation” przez jedną domenę nie wymaga wykorzystania styku:
CallCoordination sterownika NCC
120.
W metodzie “joint federation” w jednej domenie nie trzeba korzystać ze styku:
nie wymaga, żadnej wymienionej
121.
Wybór puli punktów podsieciowych, z których korzysta połączenie transportowe dokonuje:
RC
122.
Wyboru punktów podsieciowych SNP, z których korzysta połączenie transportowe dokonuje:
zarządca zasobów łącza LRM
123.
Ze styku komponentu LRM korzysta
LRM
124.
Wyboru zasobów, z których korzysta połączenie transportowe dokonuje:
obie poprawne
125.
Wywołanie CallAccept występuje zawsze po zakończeniu:
obie złe
126.
Translacji adresów użytkownika na adresy punktów końcowych połączeń dokonuje:
sterownik zgłoszeń sieci NCC
127.
W przypadku jednej domeny, niepotrzebne styki do zestawiania połączenia typu “cooperative federation” to:
CallCoordination w NCC
128.
Ze styku ConnectionRequest komponentu CC zawsze korzysta:
NCC
129.
Zestawianie połączeń transportowych metodą “joint federation” (hierarchiczną) przez dwie domeny nie wymaga wykorzystania styku:
PeerCoordination sterownika CC
130.
Zestawianie połączeń transportowych metodą “cooperative federation” wewnątrz jednej domeny nie wymaga wykorzystania styku:
wymaga obu wymienionych
131.
Wyboru zasobów, z których korzysta połączenie transportowe nie dokonuje:
CC
132.
Zgodnie ze standardem G.8080 z komponentem LRM komunikuje się:
133.
Zgodnie ze standardem G.8080 z komponentem LRM komunikuje się:
CC
134.
Z komponentem zarządcy zasobów łącza (LRM) współpracuje komponent:
obie poprawne
135.
Ze styku komponentu LRM nie korzysta komponent:
RC
136.
Komponent LRM nie współpracuje z komponentem:
współpracuje z CC, RC, LRM
137.
W odpowiedzi na „RouteTableQuery” jest zwracana/y:
sekwencja pól SNPP
138.
Które komponenty korzystają ze styków CC:
obie złe
139.
SNPP odpowiada:
punktom końcowym podsieci
140.
W architekturze G.8080 liczba typów komponentów sterowania, które korzystają ze styków CC wynosi:
2
141.
W architekturze G.8080 liczba typów komponentów sterowania które korzystają ze styków komponentów RC to:
3
142.
W architekturze G. 8080 komponent CPCC oddziałuje z :
NCC
143.
W architekturze G.8080 różnica między liczbą typów komponentów sterowania, z których styków korzysta komponent CC i liczbą typów komponentów, które korzystają ze styku komponentu CC wynosi:
1
144.
W modelu G.8080 w przypadku zestawiania połączenia transportowego przez trzy domeny metodą “cooperative federation” różnica między liczbą użycia styków CallCoordination i styków ConnectionRequest wynosi:
-1
145.
W modelu G.8080 różnica między liczbą komponentów sterowania, z których styków korzysta komponent CC a liczbą typów komponentów, które korzystają ze styku komponentu NCC wynosi:
1
146.
Protokół PCEP służy do realizacji styku:
RouteTableQuery
147.
Rolę klienta korzystającego z protokołu PCEP pełni:
CC
148.
W architekturze G.8080 różnica między liczbą typów komponentów sterowania, które korzystają ze styku RC i liczbą komponentów z których styków korzysta komponent RC wynosi:
2
149.
W architekturze G.8080, o wykryciu awarii łącza komponent LRM informuje komponent(y):
CC i RC
150.
W G.805 SNPP-Link z G.8080 jest odpowiednikiem:
Link