KPK cz. 2

1. Wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego może zostać złożony:

W posiedzeniu w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania:

Jeżeli prokurator skieruje do sądu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania, sprawa zostanie skierowana nie na posiedzenie, ale na rozprawę:

Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1 k.p.k., tj. zastępującego akt oskarżenia wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za zarzucany mu występek, wówczas:

Sąd może uwzględnić wniosek, o którym mowa w art. 338a k.p.k., tj. wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, gdy:

Sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia:

Oceną faktyczną czy prawną przyjętą za podstawę postanowień i zarządzeń wydanych na posiedzeniu w dalszym postępowaniu:

Prezes sądu niezwłocznie wyznacza sędziego albo członków składu orzekającego oraz kieruje sprawę na posiedzenie, jeżeli przewidywany zakres postępowania dowodowego uzasadnia przypuszczenie, że w sprawie niezbędne będzie wyznaczenie co najmniej:

Ogłoszenie zarządzenia o wyznaczeniu terminów rozprawy na tzw. posiedzeniu przygotowawczym wyznaczonym na podstawie art. 349 § 1 k.p.k.:

Wyznaczenia składu orzekającego dokonuje się w drodze losowania:

Pomiędzy doręczeniem zawiadomienia a terminem rozprawy głównej powinno upłynąć co najmniej 7 dni; w razie niezachowania tego terminu:

Doręczając oskarżonemu pozbawionemu wolności, którego obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa, zawiadomienie o terminie rozprawy, należy pouczyć go o:

Przed orzeczeniem środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 93a § 1 Kodeksu karnego, albo nakazu lub zakazów, o których mowa w art. 39 pkt 2-3 Kodeksu karnego, orzeczonych tytułem środka zabezpieczającego, sąd zawsze wysłuchuje:

Jeżeli ze względów techniczno-organizacyjnych obecność przedstawicieli środków masowego przekazu utrudnia przebieg rozprawy, sąd:

Na rozprawie oprócz osób biorących udział w postępowaniu mogą być obecne tylko osoby:

Rozprawa w sprawie o pomówienie lub znieważenie:

Jeżeli choćby jeden z oskarżonych jest nieletni:

W razie wyłączenia jawności mogą być obecne na rozprawie, oprócz osób biorących udział w postępowaniu:

Po swobodnym wypowiedzeniu się osoby przesłuchiwanej na wezwanie przewodniczącego, stosownie do art. 171 § 1 k.p.k., porządek zadawania jej pytań jest co do zasady następujący:

Udział w rozprawie:

Jeżeli na rozprawę odroczoną lub przerwaną nie stawił się współoskarżony, który usprawiedliwił swoje niestawiennictwo, sąd:

Jeżeli oskarżony wprawił się ze swej winy w stan powodujący niezdolność do udziału w rozprawie lub w posiedzeniu, w których jego udział jest obowiązkowy, sąd:

Po sprawdzeniu obecności przewodniczący zarządza opuszczenie sali rozpraw przez świadków, przy czym:

Jeżeli w rozprawie nie bierze udziału oskarżyciel, zwięzłego przedstawienia zarzutów oskarżenia dokonuje:

Przewód sądowy rozpoczyna się od:

Oskarżony może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzania

Jeżeli oskarżony nie stawił się na rozprawę, odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie:

Wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły zeznań złożonych poprzednio przez świadka w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę:

Dokumenty prywatne, powstałe poza postępowaniem karnym, w szczególności oświadczenia, publikacje, listy oraz notatki:

Jeżeli dopiero w toku rozprawy ujawnią się istotne braki postępowania przygotowawczego, a ich usunięcie przez sąd uniemożliwiałoby wydanie prawidłowego orzeczenia w rozsądnym terminie, zaś przeszkód tych nie można usunąć, stosując przepis art. 396, sąd może przerwać albo odroczyć rozprawę, zakreślając oskarżycielowi publicznemu termin do przedstawienia dowodów, których przeprowadzenie pozwoliłoby na usunięcie dostrzeżonych braków; jeżeli oskarżyciel publiczny w wyznaczonym terminie nie przedstawi stosownych dowodów:

Każdorazowa przerwa w rozprawie może trwać:

Po zamknięciu przewodu sądowego przewodniczący udziela głosu stronom, ich przedstawicielom oraz przedstawicielowi społecznemu; głos zabierają oni w następującej kolejności:

Podstawę wyroku może stanowić tylko:

W wypadku wyrokowania na posiedzeniu odbywającym się z wyłączeniem jawności treść wyroku udostępnia się publicznie przez:

Wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku może zostać (skutecznie) złożony:

Uzasadnienie wyroku powinno być – co do zasady – sporządzone w ciągu:

Orzeczenie można zaskarżyć:

Od wydanego w toku postępowania odwoławczego postanowienia o przeprowadzeniu obserwacji, zastosowaniu środka zapobiegawczego, nałożeniu kary porządkowej oraz w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekał sąd odwoławczy:

Jeżeli środek odwoławczy został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy, prezes sądu pierwszej instancji:

Jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego: