Histologia pokarmowy II

Wiąże się z receptorami komórek okładzinowych i pobudza je do produkcji HCL:

Hamuje uwalnianie histaminy z komórek ECL:

Serotonina:

CCK (cholecystokinina):

Dwunastnica okryta jest:

Fałdy Kerkringa tworzy:

Fałdy Kerkringa zwiększają powierzchnię chłonną jelita:

Fałdy Kerkringa znajdują się w:

Kosmki jelitowe wytwarzane są przez:

Kosmki jelitowe zwiększają powierzchnię chłonną jelita:

Wysokość kosmków jelitowych jest największa (ok 1mm) w:

Kosmki jelitowe pokryte są nabłonkiem:

Na powierzchni jednego enterocytu jest przeważnie około:

Mikrokosmki zwiększają powierzchnię chłonną jelita:

Fałdy Kerkringa, kosmki jelitowe i mikrokosmki zwiększają wspólnie powierzchnię chłonną jelita:

Enzymy trawienne kończące proces trawienia, znajdujące się w błonie mikrokosmków to:

Boczne powierzchnie komórek absorbcyjnych w częściach przywierzchołkowych połączone są ze sobą za pomocą:

Między bocznymi powierzchniami komórek absorbcyjnych w części w pobliżu błony podstawnej znajdują się:

Komórki kubkowe to jednokomórkowe gruczoły wydzielające:

Limfocyty śródnabłonkowe występują między komórkami nabłonka kosmków i stanowią:

Komórki M występują na powierzchni kosmków i transportują do tkanki łącznej:

Limfocyty śródnabłonkowe to w większości limfocyty:

Limfocyty śródnabłonkowe:

W przypadku uszkodzenia DNA komórek nabłonkowych, na ich powierzchni pojawiają się receptory:

Podczas zakażenia wirusami na powierzchni komórek nabłonka pojawiają się cząsteczki:

Limfocyty T-gamma,delta (wchodzące w skład limfocytów śródnabłonkowych jelita) uśmiercają komórki zakażone lub nowotworowe wiążąc się z receptorami:

Limfocyty T-alfa,beta cytotoksyczne (jedne z śródnabłonkowych) uśmiercają komórki zakażone wirusami łącząc się z cząsteczkami (na powierzchni komórek zakażonych):

W celiakii limfocyty T cytotoksyczne niszczą komórki nabłonka jelita kiedy w pożywieniu pojawi się:

U 90% chorych na celiakię stwierdza się obecność antygenu leukocytarnego:

W tkance łącznej trzonu kosmka jelitowego znajdują się:

Stosunek liczby krypt jelitowych do kosmków wynosi:

W okolicach dna krypty jelitowej znajdują się jedna lub kilka komórek:

Czas życia komórek nabłonkowych kosmków jelitowych wynosi ok:

Gdzie następuje złuszczanie komórek nabłonkowych jelita:

Główną czynnością krypt jelitowych jest:

Mają piramidalny kształt, zasadochłonną cytoplazmę, rozbudowaną siateczkę szorstką i znajdują się w dnie krypt jelitowych. Mowa o komórkach:

Komórki Panetha:

Blaszka mięśniowa błony śluzowej jelita cienkiego składa się z dwóch warstw miocytów gładkich:

Sploty nerwowe Meissnera (w całym jelicie cienkim) i gruczoły Brunnera (w dwunastnicy) znajdują się w:

Sploty nerwowe błony podśluzowej (Meissnera) składają się z komórek nerwowych:

Gruczoły dwunastnicze (Brunnera) to gruczoły:

Gruczoły dwunastnicze (Brunnera) wydzielają:

Mimo, że gruczoły Brunnera wydzielają obojętny śluz, to ostateczny produkt wydzielany do krypt jelitowych ma ph:

Wydzielina gruczołów Brunnera:

Kępki Peyera to:

Kryptokępki znajdują się w:

Kryptokępki to:

Poza niszczeniem zarażonych lub nowotworowo zmienionych komórek nabłonka, limfocyty T-gamma,delta wydzielają związek przyspieszający gojenie się nabłonka. Jest nim:

Komórki nabłonka mogą regulować czynność limfocytów T-gamma,delta w swoim otoczeniu wydzielając:

Kępki Peyera występują w: