Do głównych nieprawidłowości laboratoryjnych obserwowanych w niedokrwistości chorób przewlekłych zalicza się

Wyniki morfologii wykazały: leukocyty 4,1 G/L limfocyty 0,91 G/L monocyty 0,18 G/L neutrofile 2,81 G/L erytrocyty 2,16 T/L hemoglobina 8,6 g/dL średnia objętość krwinki 119,0 fL, PLT 182 G/L Najbardziej prawdopodobną diagnozą jest

Podwyższone stężenia żelaza w surowicy stwierdza się 1. w niedokrwistości megaloblastycznej 2. w niedokrwistości syderoblastycznej 3. w niedokrwistości chorób przewlekłych 4. u osób zdrowych w wieku 16-20 lat 5. u osób zdrowych powyżej 65. roku życia 6. w talasemii

Do objawów B w chłoniakach zalicza się 1. nocne poty 2. świąd 3. utratę apetytu 4. niezamierzoną utratę masy ciała >10% w ciągu ostatnich 6 miesięcy 5. utrzymującą się gorączkę

Niedokrwistość hemolityczna może wystąpić w przebiegu: 1. zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) 2. szpiczaka mnogiego 3. niedoboru wit. B12 4. talasemii 5. sferocytozy wrodzonej 6. niedokrwistości z dodatnim bezpośrednim testem Coombsa 7. zespołu mielodysplastycznego

Przewlekłe zakażenie H. pylori może być przyczyną: 1. wrzodu żołądka 2. niedoboru wit. B12 3. zespołu rozrostu bakteryjnego 4. przełyku Barretta 5. raka żołądka

Do rozwoju marskości wątroby predysponują: 1. alkohol 2. WZW B, C lub D 3. otyłość 4. autoimmunologiczne zapalenie wątroby 5. pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych

Które z poniżej przedstawionych zmian makroskopowych są bardziej typowe dla WZJG niż choroby Leśniowskiego-Crohna