1. Podczas rozwoju osobniczego jama bębenkowa powstaje z:

2. Zatoka bębenkowa leży powyżej wyniosłości piramidowej (1), do tyłu od wzgórka (2) i okienka owalnego (3). W dolnej części zatoki przebiega nerw twarzowy (4).

Do czynników ułatwiających eliminację drobnoustrojów w skórze przewodu zewnętrznego należą: 1) niskie pH 2) obecność kwasów tłuszczowych w wydzielinie gruczołów łojowych 3) prawidłowa zawartość lizozymu w wydzielinach gruczołów woskowinowych 4) migracja na zewnątrz naskórków przewodu słuchowego zewnętrznego

4. Wyciek krwisty z ucha występuje najczęściej: 1) po urazach ucha 2) w krwotoczno-pęcherzowym zapaleniu błony bębenkowej (wirusowe!) 3) w wysiękowym zapaleniu ucha 4) w nerwiaku słuchowym 5) w nowotworach złośliwych ucha środkowego i przewodu słuchowego zewnętrznego

5. W odcinku bębenkowym od nerwu twarzowego odchodzą odgałęzienia: (Be20) 1) nerw skalisty mniejszy 2) nerw skalisty większy 3) struna bębenkowa 4) nerw strzemiączkowy

6. Urazy bezpośrednie błony bębenkowej powstają w wyniku: 1) urazy podczas oczyszczania ucha 2) pęknięcia blizny błony bębenkowej podczas nurkowania 3) Uderzenia ucho otwartą dłonią 4) Oparzenia chemicznego

7. Do badań wykonywanych w topodiagnostyce uszkodzeń nerwu twarzowego należą (Bo90-91): 1) test wydzielania śliny ze ślinianek podżuchwowych 2) badanie smaku 3) badanie wydzielania łez 4) pomiar odruchu z mięśnia strzemiączkowego 5) badanie pobudliwości nerwu twarzowego

8. Próba Gellego jest testem dla określenia ruchomości łańcucha kosteczek słuchowych (1) i wykonywana jest w niedosłuchu typu odbierczego (2). U chorego z nieruchomym łańcuchem kosteczek próba Gellego jest dodatnia (3).