Pytania i odpowiedzi
Kodeks Karny. Część ogólna. Rozdział I i II
1.
Nieletni, który po ukończeniu 15 lat może odpowiadać na zasadach
określonych w kodeksie karnym jeśli dopuszcza się czynu zabronionego takiego jak:
ciężki uszczerbek na zdrowiu, zabójstwo, piractwo, wzięcie zakładnika
2.
Karalność za usiłowanie
Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa.
3.
W wypadku określonym w § 2 Art. 10 [Nieletni, który po ukończeniu 15 lat dopuszcza się czynu za który może odpowiadać na zasadach
określonych w KK] orzeczona kara nie może przekroczyć
dwóch trzecich górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane sprawcy przestępstwo
4.
Stroną podmiotową czynu jest:
umyślność i nieumyślność
5.
Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego...
jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu, jeżeli czyn klasyfikuje się jako wykroczenie, jeżeli szkodliwość społeczna czynu jest znikoma
6.
Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa...
stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy
7.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem zagrożony jest karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej
karę obniża się do górnej granicy przewidzianej w nowej ustawie
8.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zagrożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ograniczenia wolności, przyjmując że
jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się 60 stawkom dziennym grzywny albo 2 miesiącom ograniczenia wolności
9.
Ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym
10.
Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu
w którym sprawca działał, zaniechał działania, do którego był obowiązany, gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił , gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
11.
Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat [...] albo karą surowszą.
3
12.
Występkiem jest czyn zabroniony zagrożony grzywną powyżej [x] stawek dziennych, karą ograniczenia
wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą [y] miesięcy/a.
(Forma odpowiedzi: [x-99,y-99] bez spacji, bez klamry)
x-30,y-1
13.
Zbrodnię można popełnić
tylko umyślnie
14.
Nie podlega karze za usiłowanie
kto dobrowolnie odstąpił od dokonania, kto zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.
15.
Przygotowanie jest karalne
gdy ustawa tak stanowi
16.
Odpowiada za podżeganie, kto
chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego
17.
Odpowiada za pomocnictwo kto
w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, dostarcza narzędzia, środek przewozu
18.
Sąd wymierzając karę za pomocnictwo
wymierza karę w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo, może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary
19.
Jeżeli czynu zabronionego nie usiłowano dokonać
Wszystkie odpowiedzi są poprawne
20.
Obrona konieczna. (Zaznacz odpowiedzi lub odpowiedź prawdziwą)
Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem., Gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, Gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, sąd może odstąpić od wymierzenia kary, Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami zamachu.
21.
Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego
jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro
poświęcone ...
przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego, nie przedstawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego