Pytania i odpowiedzi
Teoria Ryzyka 2
1.
Paradoks Petersburski opisuje:
Grę losową, która pomimo posiadanej nieskończonej wartości oczekiwanej posiada jednocześnie ograniczoną wartość pieniężną dla większości ludzi,
2.
Jedną z zasad księgowania umysłowego (mentalnego) jest:
Zasada łączenia mniejszej straty z większym zyskiem;
3.
Które z poniższych twierdzeń nie jest adekwatne dla analizy portfelowej:
Metody analizy portfelowej są bliższe metodom analizy technicznej niż metodom analizy fundamentalnej;
4.
Jak określany jest błąd poznawczy polegający na automatycznym przypisywaniu pozytywnych
lub negatywnych cech na podstawie (pozytywnego lub negatywnego) pierwszego wrażenia:
Efekt halo (efekt aureoli),
5.
Która z poniższych jest formą błędu poznawczego w postaci efektu pewności siebie:
Wszystkie z powyższych odpowiedzi są poprawne.
6.
Inwestorzy a także analitycy finansowi w celu zobrazowania wielu przyszłych możliwych
scenariuszy co do wyceny portfela inwestycyjnego stosują:
Symulacje Monte Carlo
7.
Osoby które podejmują ryzyko w celu odniesienia korzyści finansowych oraz realizacji
określonego celu inwestycyjnego kierują się motywem:
Instrumentalnym
8.
Jedną z najczęściej stosowanych metod pomiaru preferencji ryzyka są:
Wybory loteryjne.
9.
Podczas wyboru optymalnego portfela inwestycyjnego współczynnikami które brane są pod
uwagę są:
Ryzyko oraz zwrot z inwestycji
10.
W zarządzaniu ryzykiem finansowym Model Blacka-Scholesa służy do:
wyceny instrumentów pochodnych
11.
Autorami efektu dyspozycji są
Hersh M. Shefrin, Meir Statman
12.
Skłonność do przedwczesnej realizacji zysków i do zwlekania z realizacją strat to
efekt dyspozycji
13.
Przy horyzoncie inwestycyjne w dążącym do nieskończoności
akcje pokonają obligacje
14.
Ocena wyników w dominującej liczbie uczestników rynku jest dokonywana raz do
roku
15.
Uczestnicy instytucjonalni pomimo długiego okresu inwestycyjnego są oceniani
co roku.
16.
Indywidualni inwestorzy najczęściej lokują
50% w akcje i 50% w obligacje
17.
Instytucje finansowe lokują średnio
53% w akcje
18.
Portfele o udziałach akcji
od około 30% do 55% mają podobną użyteczność.
19.
Dwa czynniki mają wpływ na skłonność do posiadania ryzykownych walorów:
Awersja do ryzyka, krótki okres ewaluacji
20.
Polega na agregowaniu bądź segregowaniu przez decydenta przepływów pieniężnych w celu uzyskania wyższego poziomu satysfakcji.
hedonistyczne kadrowanie
21.
Autorem hedonistycznego kadrowania jest
Shefrin H., Statman M.,
22.
Inwestorzy
bardzo mocno preferują otrzymywanie dywidendy
23.
Inwestorzy
inaczej traktują zyski wypłacone z dywidendy a inaczej zysk kapitałowy
24.
Z modelu Gordona wynika że wartość firmy jest
niezależna od polityki wypłat dywidendy.
25.
Dla profesjonalnych uczestników rynku punktem odniesienia jest
Benchmark
26.
Punktem odniesienia W księgowaniu mentalnym dla inwestora jest
cena zakupu
27.
Inwestor indywidualny prowadzi dwa rodzaje księgowości mentalnej
księgowość poszczególnych transakcji i portfela
28.
Jeżeli decydent zmiany w posiadaniu koduje w odniesieniu do pewnie ściśle w wyizolowany składników majątku to rodzaj księgowania mentalneg
wąskiego
29.
Jeżeli decydent odbiera zmiany w kategoriach całego swojego majątku jest to rodzaj księgowania mentalnego
szerokiego
30.
Autorem księgowania mentalnego jest
Thaler R
31.
Stanowi zespół myślowych operacji dokonywanych przez jednostki i gospodarstwa domowe w celu organizowania, oceny i analizy transakcji finansowych
księgowanie mentalne
32.
Awersja do ryzyka w obszarze strat dla małych prawdopodobieństw
ubezpieczeń
33.
Skłonność do ryzyka w obszarze zysków dla małych prawdopodobieństw dotyczy
gier hazardowych
34.
Funkcja wartości jest
Wklęsła dla zysków i wypukła dla strat, Bardziej stroma dla strat niż dla zysków
35.
Nałożenie na wykres krzywych obojętności pozwala wyznaczyć
najlepszy portfel dla inwestora
36.
Możliwe jest wyeliminowanie ryzyka portfela w przypadku budowy portfela dwuskładnikowego jeżeli współczynnik korelacji dla walorów wynosi
-1
37.
Ryzyko portfela inwestycyjnego zależy od
odchylenie standardowe w lub wariancji jego składników, wzajemnych powiązań pomiędzy składnikami portfela inwestycyjnego
38.
Analiza portfelowa opiera się na modelu
Markowitza
39.
Ryzyko instrumentu finansowego liczone wariancją to
średnia ważona kwadratów odchyleń od wartości oczekiwanej
40.
Ryzyko instrumentu finansowego liczone odchyleniem standardowym to
pierwiastek z arytmetycznej średniej ważonej kwadratów odchyleń od wartości oczekiwanej
41.
Stopa zwrotu z instrumentu finansowego
średnia ważona stóp zwrotu
42.
Miarą ryzyka w analizie portfelowej jest
wariancja lub odchylenie standardowe