Pytania i odpowiedzi
Środki stylistyczne w prozie i poezji
1.
błąd składniowy zniekształcający budowę zdania, powodujący zanik związku logicznego między jego członami; inaczej jest to wypowiedź zorganizowana pod względem składniowym tak, że jej poszczególne człony kłócą się z porządkiem logicznym zdania i są niepoprawne pod względem gramatycznym
anakolut
2.
Terminy przeciwstawne to
antonimy
3.
Aliteracja występuje w wyrażeniu:
biją Boże bębny
4.
Szybko zbudź się,<br /&rt;Szybko wstawaj,<br /&rt;Szybko z nami idź<br /&rt;<br /&rt;to:
anafora
5.
zabieg językowy, polegający na nadawaniu nie będącym ludźmi przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp. cech ludzkich i ludzkich motywów postępowania
antropomifizacja
6.
Które zdanie nie jest apostrofą??
To zbyt piękne by mogło być prawdziwe
7.
Archaizmy w formie przestarzałej, które są jeszcze używane, lecz postrzegane jako dawne, nazywamy
anachronicznymi
8.
środek stylistyczny polegający na łączeniu zdań lub ich części bez użycia spójnika. Np.: przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem.
asyndeton
9.
Dialektyzacja, czyli stylizacja gwarowa, występuj np. w:
"Chłopach" Reymonta, "Na Skalnym Podhalu" Tetmajera
10.
opuszczenie elementu zdania oczywistego ze względu na kontekst wypowiedzi
elipsa
11.
Określenie wyrażające oczywistą właściwość danego przedmiotu
epitet tautologiczny
12.
jesień życia, trzeci wiek zamiast starość to
eufemizm
13.
pozbawione wyraźnego sensu układy głoskowe, przypominające słowa rodzime lub obce, np. abrakadabra. Często spotykane w twórczości ludowej (zaklęcia, przyśpiewki).
glosolalia
14.
Ferdydurke i Trans-Atlantyk Gombrowicza uchodzą za przykłady:
groteski
15.
Hiperbola występuje w zdaniu:
Powtarzałem ci to tysiąc razy!
16.
Najpopularniejsza polska inwokacja występuje w:<br /&rt;
Panu Tadeuszu
17.
forma instrumentacji głoskowej polegająca na takiej budowie tekstu, aby składał się on z wyrazów, w których nie występuje określona głoska, szczególnie częsta w danym języku
lipogram
18.
Zestawienie dwóch przeciwieństw. Służy uwydatnieniu cech charakterystycznych opisywanego przedmiotu.
kontrast
19.
Do funkcji ironii należy:
wykpienie poglądów, postępowania, postawy, cech przeciwnika, wzmocnienie myśli, argumentu;, urozmaicenie wywodu;, okazanie dystansu wobec zjawisk, osób – również wobec samego siebie, zacieśnienie więzi z grupą, zjednanie sobie publiczności.
20.
figura retoryczna mająca na celu zastąpienie nazwy jakiegoś przedmiotu lub zjawiska nazwą innego, pozostającego z nim w uchwytnej zależności.
metonimia
21.
pirat drogowy to neologizm:
frazeologiczny
22.
Ogień krzepnie, blask ciemnieje to przykład:
oksymoronu
23.
to wyraz naśladujący dźwięki i odgłosy naturalne, w tym dźwięki wydawane przez zwierzęta
onomatopeja
24.
swobodna przeróbka tekstu, która rozwija i modyfikuje treść oryginału, zachowując jednak jego zasadniczy sens.
parafraza
25.
zdanie wtrącone w nawias, uzupełniające wypowiedź, niekoniecznie powiązane kontekstowo z całością tekstu.
parenteza