Mikroekonomia - podstawy teorii wyboru konsumenta

Warunkiem równowagi konsumenta jest, aby użyteczność całkowita z konsumpcji jednego dobra była równa użyteczności całkowitej z konsumpcji drugiego dobra

Przesuwanie się w górę wzdłuż danej krzywej obojętności powoduje wzrost zadowolenia z konsumpcji określonego koszyka dóbr

Krzywa obojętności dla czasu wolnego i konsumpcji ma ujemne nachylenie

Konsument znajduje się w równowadze, kiedy krzywa obojętności styka się z linią budżetu

Prawo malejącej użyteczności krańcowej wyjaśnia, dlaczego krzywa obojętności ma dodatnie nachylenie

Jeśli ceny obu dóbr X i Y wzrosną, to linia budżetu musi stać się bardziej stroma

Jeżeli cena dobra X jest równa cenie dobra Y, to współczynnik kierunkowy linii budżetu ma nachylenie równe 1

Linia budżetu pokazuje kombinacje dóbr, które są osiągalne dla konsumenta przy danych cenach i dochodzie

Wraz ze zmianą dochodu nominalnego zmienia się położenie oraz nachylenie linii budżetu

Użyteczność całkowita jest sumą zadowolenia, jakie osiąga konsument z konsumpcji określonego koszyka dóbr

Jeśli rośnie użyteczność całkowita, to rośnie również użyteczność krańcowa

Użyteczność krańcowa to przyrost zadowolenia konsumenta z konsumpcji na skutek zwiększenia konsumpcji danego dobra o kolejną jednostkę

Ujemna wartość użyteczności krańcowej oznacza, że użyteczność całkowita z konsumpcji danego dobra maleje

Krzywa obojętności jest graficznym odzwierciedleniem wszystkich kombinacji dwóch dóbr, wobec których konsument jest obojętny, a więc takich, które dają mu takie samo zadowolenie z konsumpcji

Krańcowa stopa substytucji określa, z jakiej ilości dobra Y musi zrezygnować konsument, aby zwiększyć konsumpcję dobra X o jednostkę, nie zmieniając poziomu zadowolenia z konsumpcji

Jeżeli konsument dysponuje określonym dochodem, to zwiększenie konsumpcji jednego dobra wymaga ograniczenia konsumpcji drugiego dobra, co jest przedstawione przez ujemne nachylenie linii budżetu

Krańcowa stopa substytucji określa, o ile jednostek trzeba zwiększyć konsumpcje obu dóbr, aby przenieść się na wyżej położoną krzywą obojętności

Dla typowych krzywych obojętności, zwiększając o kolejne jednostki konsumpcję dobra X, konsument jest skłonny rezygnować z coraz mniejszych ilości dobra Y

Optymalny wybór konsumenta oznacza, że nie jest on zainteresowany (przy danych cenach i dochodzie) zmianą wybranej przez siebie kombinacji dóbr na żadną inną kombinację

Dla typowych krzywych obojętności punkt optimum konsumenta to punkt styczności linii budżetu z możliwie najwyżej położoną krzywą obojętności

Krańcowa stopa substytucji mierzy odległość między dwiema krzywymi obojętności

Krzywa cena-konsumpcja ilustruje zależność między wielkością konsumpcji dobra X a zmianami cen tego dobra

W punkcie optimum użyteczność całkowita, jaką osiąga konsument z konsumpcji dóbr X i Y, jest równa stosunkowi cen tych dóbr

Gdyby konsument zastępował jedno dobro drugim zawsze według tego samego stosunku, to krzywa obojętności byłaby linią prostą o ujemnym nachyleniu

Dla dobrze zachowujących się preferencji, im bliżej początku układu współrzędnych leży krzywa obojętności, tym mniejsza jest całkowita użyteczność, jaką osiąga konsument z konsumpcji dóbr leżących na tej krzywej

Przy danych cenach i dochodzie, konsument może nabyć kombinacje dóbr leżące pod, na i nad linią budżetu

W modelu alokacji konsumpcji w czasie, jeżeli konsumpcja w okresie bieżącym jest mniejsza od dochodu otrzymanego w tym okresie, to konsument jest kredytodawcą

Według tzw. efektu rygla gospodarstwa domowe dążą do utrzymania dotychczasowego poziomu konsumpcji mimo spadku dochodu

Z własności dobrze zachowujących się preferencji konsumenta wynika, że:

Konsument dysponuje dochodem D=8zł, cena dobra X=1zł, a cena dobra Y=0,5zł. Która z następujących kombinacji dóbr znajduje się na linii budżetowej konsumenta?

Istotę prawa malejącej użyteczności krańcowej najlepiej oddaje stwierdzenie, że:

Linia ograniczenia budżetowego konsumenta zapisana jest wzorem: 30X+90Y=1800. Konsument, nabywając optymalny koszyk dóbr, kupuje 60 sztuk dobra X. W związku z tym wielkość konsumpcji dobra Y wynosi:

Cena coca-coli wynosi 2zł, a paczki chipsów 3zł. Jeżeli konsument maksymalizuje całkowitą użyteczność, to jego krańcowa stopa substytucji chipsów do coca-coli wynosi:

Jeżeli czas wolny oznaczymy na osi poziomej, a konsumpcję na pionowej, typowa krzywa obojętności dla czasu wolnego i konsumpcji:

Według prawa malejącej użyteczności krańcowej:

Jeżeli funkcja użyteczności konsumentki dana jest wzorem Użc(x,y)=X*Y i konsumuje ona odpowiednio X=10 i Y=5 sztuk obu dóbr, to jej krańcowa stopa substytucji wynosi:

Konsumentka, wybierając między czasem wolnym a konsumpcją:

Konsument wydaje cały swój dochód w wysokości 400zł na dobra X i Y. Cena X wynosi 40zł, cena Y 20zł. .... przetnie oś OX w punkcie wyznaczającym ...., a oś OY w punkcie wyznaczającym ....

Przypuśćmy, że cena dobra X(oznaczonego na osi poziomej) wzrasta trzykrotnie, cena dobra Y(oznaczonego na osi pionowej) podwaja się, a dochód pozostaje na niezmienionym poziomie. W związku z tym nowa linia budżetu:

Prawo malejącej użyteczności krańcowej stwierdza, że:

Popyt konsumenta na dobro X wynosił 200kg, a na dobro Y 100kg miesięcznie, kiedy ceny tych dóbr wynosiły odpowiednio X=1zł, Y=2zł. Załóżmy, że ceny wzrosły do X=3zł, Y=5zł. O ile musiał wzrosnąć dochód konsumenta, aby mógł on utrzymać swą konsumpcję na niezmienionym poziomie?

Jeśli ilości dobra X mierzymy na osi odciętych, a dobra Y na osi rzędnych, to spadek ceny dobra X spowoduje:

Jeśli początkowo dochód konsumenta wynosił 200zł, natomiast ceny dóbr X i Y wynosiły odpowiednio 2zł i 4zł, a następnie dochód wzrósł do 400zł, cena X do 4zł a cena Y do 8zł, to:

Konsumentowi będzie obojętnie czy będzie konsumował kombinację (4, 25)czy też kombinację:

Konsumenta wydaje cały swój dochód na pączki i lody, przy czym może pozwolić sobie na zakup 10 pączków(X) i 20 lodów(Y) dziennie. Mogłaby także kupić za cały swój dochód 15 pączków i 10 lodów dziennie, jeśli cena pączka = 1zł. Ile wynosi dzienny dochód konsumentki?

Krzywa obojętności pokazuje różne kombinacje dóbr, które:

Wszystkie kombinacje dóbr, leżące na typowej krzywej obojętności, na której znajduje się punkt optimum konsumenta, są dla niego:

Krzywa obojętności przedstawia:

Użyteczność całkowita z konsumpcji danego dobra spada, gdy:

Konsument preferuje kombinację dóbr(40, 10)w porównaniu z następującą kombinacją:

Linia budżetu dla dóbr X i Y dana jest wzorem 10X+2Y=80. Konsument kupuje 4 sztuki dobra X i 20 sztuk dobra Y. Aby zwiększyć zakupy dobra X o 3 sztuki, konsument musi zrezygnować z:

Ile wynosi użyteczność krańcowa dla ilości dobra X=2, jeśli użyteczność całkowita = 20 a dla dobra w ilości X=1 Użc wynosi 12?