Kpk

Wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego może zostać złożony przez oskarżonego:

co do zasady przed doręczeniem oskarżonemu zawiadomienia o terminie rozprawy, i tylko wtedy, gdy zarzucono mu przestępstwo zagrożone karą nieprzekraczającą 15 lat pozbawienia wolności,

W posiedzeniu w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania:

mają prawo wziąć udział prokurator, oskarżony i pokrzywdzony, a udział ich jest obowiązkowy, jeżeli prezes sądu lub sąd tak zarządzi,

Jeżeli prokurator skieruje do sądu wniosek o warunkowe umorzenie postępowania, sprawa zostanie skierowana nie na posiedzenie, ale na rozprawę:

jeżeli oskarżony sprzeciwia się warunkowemu umorzeniu, jak również wtedy, gdy sąd uzna, że warunkowe umorzenie byłoby nieuzasadnione; w takim wypadku wniosek prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania zastępuje akt oskarżenia

Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1 k.p.k., to jest zastępującego akt oskarżenia wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub innych środków przewidzianych za zarzucany mu występek, wówczas:

zwraca sprawę prokuratorowi.

Sąd może uwzględnić wniosek, o którym mowa w art. 338a k.p.k., tj. wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, gdy:

okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte;

Sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia

jeżeli akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania, zwłaszcza na potrzebę poszukiwania dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez sąd powodowałoby znaczne trudności.

Oceną faktyczną czy prawną przyjętą za podstawę postanowień i zarządzeń wydanych na posiedzeniu w dalszym postępowaniu:

sąd nie jest związany,

Prezes sądu niezwłocznie wyznacza sędziego albo członków składu orzekającego oraz kieruje sprawę na posiedzenie, jeżeli przewidywany zakres postępowania dowodowego uzasadnia przypuszczenie, że w sprawie niezbędne będzie wyznaczenie co najmniej:

Ogłoszenie zarządzenia o wyznaczeniu terminów rozprawy na tzw. posiedzeniu przygotowawczym wyznaczonym na podstawie art. 349 § 1 k.p.k.:

ma skutek równoznaczny z wezwaniem obecnych uczestników postępowania do udziału w rozprawie albo zawiadomieniem o jej terminach,

10.

W toku czynności przygotowujących rozprawę główną:

sąd po rozważeniu wniosków stron albo przewodniczący z urzędu dopuszcza dowody, a także zarządza ich sprowadzenie na rozprawę, przewodniczący składu orzekającego po rozważeniu wniosków stron albo z urzędu dopuszcza dowody, a także zarządza ich sprowadzenie na rozprawę, przewodniczący składu orzekającego po rozważeniu wniosków stron albo sąd z urzędu dopuszcza dowody, a przewodniczący zarządza ich sprowadzenie na rozprawę.

11.

Pomiędzy doręczeniem zawiadomienia a terminem rozprawy głównej powinno upłynąć co najmniej 7 dni; w razie niezachowania tego terminu:

w stosunku do oskarżonego lub jego obrońcy – rozprawa na ich wniosek, zgłoszony przed rozpoczęciem przewodu sądowego ulega odroczeniu

12.

Doręczając oskarżonemu pozbawionemu wolności, którego obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa, zawiadomienie o terminie rozprawy, należy pouczyć go o:

prawie do złożenia wniosku o doprowadzenie go na rozprawę w terminie 7 dni od daty doręczenia tego zawiadomienia,

13.

Przed orzeczeniem środka zabezpieczającego, o którym mowa w art. 93a § 1 Kodeksu karnego, albo nakazu lub zakazów, o których mowa w art. 39 pkt 2-3 Kodeksu karnego, orzeczonych tytułem środka zabezpieczającego, sąd zawsze wysłuchuje

biegłego psychologa,

14.

Jeżeli ze względów techniczno-organizacyjnych obecność przedstawicieli środków masowego przekazu utrudnia przebieg rozprawy, sąd

ogranicza liczbę przedstawicieli środków masowego przekazu na sali rozprawy i wskazuje uprawnionych do dokonywania za pomocą aparatury utrwaleń obrazu i dźwięku z przebiegu rozprawy według kolejności zgłoszeń lub na podstawie losowania.

15.

Na rozprawie oprócz osób biorących udział w postępowaniu mogą być obecne tylko osoby:

pełnoletnie i nie uzbrojone,

16.

Rozprawa w sprawie o pomówienie lub znieważenie:

jest niejawna, ale na wniosek pokrzywdzonego odbywa się jawnie,

17.

Jeżeli choćby jeden z oskarżonych jest nieletni:

sąd może wyłączyć jawność rozprawy w całości albo w części, ale jeżeli prokurator sprzeciwi się wyłączeniu jawności, rozprawa odbywa się jawnie,

18.

W razie wyłączenia jawności mogą być obecne na rozprawie, oprócz osób biorących udział w postępowaniu:

po dwie osoby wskazane przez oskarżyciela publicznego, oskarżyciela posiłkowego, oskarżyciela prywatnego i oskarżonego; jeżeli jest kilku oskarżycieli lub oskarżonych, każdy z nich może żądać pozostawienia na sali rozpraw po jednej osobie,

19.

Po swobodnym wypowiedzeniu się osoby przesłuchiwanej na wezwanie przewodniczącego, stosownie do art. 171 § 1 k.p.k., porządek zadawania jej pytań jest co do zasady następujący:

oskarżyciel publiczny, oskarżyciel posiłkowy, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, oskarżyciel prywatny, pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, biegły, obrońca, oskarżony, członkowie składu orzekającego

20.

Udział w rozprawie:

w sprawach o występki jest prawem oskarżonego, przy czym przewodniczący lub sąd mogą uznać jego obecność za obowiązkową, natomiast w sprawach o zbrodnie obecność podczas niektórych tylko czynności jest obowiązkowa