Fiszki

Chemia Analityczna zestaw I

Test w formie fiszek Test zawiera pytania z chemii analitycznej.
Ilość pytań: 20 Rozwiązywany: 2084 razy
Próbkę zawierającą As2S3 można roztworzyć w stężonych roztworach:
HNO3
HCi
H2O2
HNO3
W wyniku stopienia ZrO2 z K2S2O7 powstają:
ZnS2 i K2S
Zr(SO4)2 i K2SO4
Zr(SO2)2 i K2SO4
Zr(SO4)2 i K2SO4
W zbyt wysokiej temperaturze prażenia osadu Fe(OH)3 powstaje:
Fe3O4
Fe
FeCl3
Fe3O4
Dla roztworu zawierającego jony MnO4-, Mn2+, H+ o stężeniach odpowiednio 0,001; 0,1 oraz 1 mol/dm3 potencjał półogniwa MnO4-/Mn2+ (E0=1,51V) można obliczyć z wyrażenia:
1,51-2(0,059/5)
1,51+2(0,059/5)
1,51-2(0,059)
1,51-2(0,059/5)
Za zatrzymywanie składników krzemionki chemicznej związanej grupami C18 odpowiedzialne są oddziaływania:
elektrostatyczne
polarne
niepolarne
niepolarne
Jaki będzie błąd względny miareczkowania próbki roztworu NaOH mianowanym roztworem HCl, jeśli objętość titranta w PK (Vpk) jest równa 99,9% jego wymaganej objętości w PR?
-1,0%
-0,99%
-0,1%
-0,1%
Roztworów zawierających jony Cl- nie miareczkuje się roztworami AgNO3 w roztworach alkalicznych ze względu na powstanie
AgO
Ag2O
Ag
Ag2O
Alkacymetrycznie można oznaczyć twardość wody:
przemijającą
nieprzemijającą
ogólną
przemijającą
Jeśli proces aglomeracji jest znacznie szybszy od procesu rekrystalizacji, to powstają osady:
drobnokrystaliczne
koloidowe
grubokrystaliczne
koloidowe
Fe(OH)3 i Al(OH)3 są przykładami osadów koloidowych:
hydrofobowych
galaratowatych
hydrofilowych
galaratowatych
Dla miareczkowania roztworu NaOH roztworem HCl, pH w PK po dodaniu 99,99% wymaganej Vpr można obliczyć według:
pKw - log[OH-]
-log[H+]
pKw + log[OH-]
pKw + log[OH-]
W przypadku nastawiania miana roztworu NaOH na odważkę kwasu benzoesowego stosunek liczności titranta do liczności substancji podstawowej wynosi
1:2
1:1
2:1
1:1
W wyniku reakcji stopu zawierającego Cu i Zn w stężonym roztworze HNO3 powstają:
Cu2+, Zn2+, H2O, NO
Cu2+, Zn2+, H2
Cu2+, Zn2+, H2O, NO, H2
Cu2+, Zn2+, H2O, NO
W metodzie Wardera całkowita liczebność HCl zużyta w miareczkowaniu wobec fenoloftaleiny jest równa:
nNaOH + 1/2nNa2CO3
nNaOH + 2nNa2CO3
nNaOH + nNa2CO3
nNaOH + nNa2CO3
W chomianometrycznym oznaczaniu Fe stosunek liczności titranta do liczności oznaczanego składnika wynosi:
1:6
6:1
1:5
1:6
Dla dwóch metod analitycznych (A i B) umożliwiających oznaczenie tego samego składnika w roztworach próbek podane są równania opisujące zależność mierzonego sygnału analitycznego (I) od ilości składnika (C): dla A: C=(1-530)/13500, 10^-4<C<10^0 oraz dla B: C=(1-300)/19500, 10^-5<C<10^0. Prawdziwe jest stwierdzenie, że:
czułość A jest większa od B
zakres stosowalności A jest większy niż B
czułość A jest mniejsza od B
czułość A jest mniejsza od B
Zawartość składnika w próbce wynosi 15,50%, a w toku analizy oznaczono jego wartości z błędem względem -2,30%. Oznaczono:
15,48%
13,20%
15,14%
15,14%
W oznaczeniu jodometrycznym jonów Cu(II) stosunek liczności wydzielonego I2 do liczności Cu jest równy:
2:1
1:1
1:2
1:2
Niekorzystny wpływ nadmiaru jonów Sn(II) na etapie przygotowywania roztworu próbki w manganomerycznym miareczkowaniu jonów Fe(II) usuwa się przez ich utlenienie roztworem chlorku:
Sn(IV)
Hg(II)
Hg(I)
Hg(II)
W wyniku miareczkowania I2 mianowanym roztworem S3O3^2- wobec skrobi powstają:
I-, S4O6-
I-, S4O6^2-
I-, S4O6^3-
I-, S4O6^2-

Powiązane tematy

#chemiaanalityczna

Inne tryby