Fizyka: 500 pytań z fizyki

Statystyki testu
Monday

Pytania zawarte w teście

Która z podanych jednostek nie jest jednostką podstawową układu SI?
Po dwóch równoległych torach kolejowych jadą w przeciwne strony dwa pociągi: jeden z prędkością 60 km/h, a drugi z prędkością 40 km/h. Prędkość pociągów wzgledem siebie ma wartość:
Łódź płynie rzeką z miejscowości A do B i z powrotem. Prędkość łodzi względem wody wynosi 5 m/s, a prędkość wody względem brzegów wynosi 4 m/s. Średnia prędkość ruchu łodzi na trasie ABA miała wartość:
Spadochroniarz opada na ziemią z prędkością V1= 4 m/s bez wiatru. Z jaką prędkością V będzie się poruszał przy poziomym wietrze,którego prędkość V2 = 3 m/s?
Pasażer pociągu poruszającego się z prędkością V=10 m/s widzi w ciągu t=3 s wymijany pociąg o długości l=75 m. Jaką wartość ma prędkość wymijanego pociągu?
Jeżeli cząsteczka o masie m początkowo spoczywająca zaczęła się poruszać i jej prędkość dąży do prędkości światła w próżni c, to pęd cząstki:
Jeżeli energia kinetyczna poruszającej się cząstki jest dwa razy większa od jej energii spoczynkowej to możemy wnioskować, że jej prędkość wynosi: (c- prędkość światła w próżni)
W akceleratorze dwie cząstki przybliżają się do siebie, poruszając się po tej samej linii prostej. Jeżeli każda z cząstek ma prędkość 0,8 c względem ścian akceleratora, to jaka wartość ich prędkości względnej v?
Cząstka, której czas życia w jej układzie własnym wynosi 1 s, porusza się względem obserwatora z prędkości v = 2c/3 (c - prędkość światła w próżni). Jaki czas życia t zmierzy obserwatora dla cząstki?
Kolarz przebywa pierwsze 26 km w czasie 1 godziny, a następne 42 km w czasie 3 godz. Średnia prędkość kolarza wynosiła:
Na podstawie przedstawionego wykresu można powiedzieć, że średnia prędkość w tym ruchu wynosi:
Zależność prędkości od czasu w pierwszej i drugiej minucie ruchu przedstawiono na poniższym wykresie. Prędkość średnia w czasie dwóch pierwszych minut ruchu wynosi:
W pierwszej sekundzie ruchu ciało przebyło drogę 1 m. W drugiej sekundzie 2 m, a w trzeciej 3m. Jakim ruchem poruszało się ciało w czasie tych trzech sekund?
Ciało poruszające się po linii prostej ruchem jednostajnie przyspieszonym (V0=0) przebywa w pierwszej sekundzie ruchu drogę 1m. Droga przebyta w drugiej sekundzie ruchu wynosi:
Ciało porusza się ruchem jednostajnie przyśpieszonym w którym a = 2 m/s^2, V0 = 0. W której kolejnej sekundzie licząc od rozpoczęcia ruchu przebywa ono drogę 5m?
Zależność prędkości od czasu przedstawiono na poniższym wykresie. W czasie trzech sekund ruchu ciało przebywa drogę:
Z przedstawionego wykresu prędkości v jako funkcji czasu t wynika, że droga przebyta w czasie 3 sekund wynosi:
Ciało poruszające się ruchem jednostajnie przyspieszonym (V0=0) przebywa w drugiej kolejnej sekundzie od rozpoczęcia ruchu drogę 3 m. Przyspieszenie w tym ruchu wynosi:
Przyspieszenie pojazdu poruszającego się po prostej wynosi 1,2 m/s^2. Ile wynosiła średnia prędkość pojazdu w ciągu pierwszych trzech sekund? (V0 = 0)
Punkt poruszał się po prostej w tym samym kierunku. na rysunku przedstawiono zależność przebytej drogi s (w metrach) od czasu t (w sekundach). Posługując się tym wykresem, możemy wnioskować, że maksymalna prędkość w tym ruchu wynosiła około:
Na rysunku przedstawiono zależność prędkości v od czasu t dla dwóch punktów materialnych (prosta 1 dla punktu pierwszego, prosta 2 dla punktu drugiego). Drogi przebyte przez punkty w czasie T:
Która z tych cząstek znajdzie się po dwóch sekundach najdalej od swego początkowego położenia?
Która z tych cząstek porusza się ze stałym niezerowym przyśpieszeniem?
Która cząstka po dwóch sekundach znajdzie się w swoim początkowym położeniu?
Na wykresie przedstawiono zależność przyspieszenia od czasu w pierwszej i drugiej sekundzie ruchu. Jakim ruchem porusza się ciało w czasie pierwszej i drugiej sekundy ruchu? Jaka jest jego prędkość po dwóch sekundach ruchu? (v0 = 0)
Na rysunku przedstawiono zależność prędkości punktu poruszającego się po linii prostej od czasu. Posługując się tym wykresem możemy wywnioskować, że zależność przyspieszenia a od czasu t (dla tego punktu) poprawnie przedstawiono na wykresie:
Zależność przyspieszenia od czasu przedstawiono na wykresie (v0 = 0). Prędkość końcowa po trzech sekundach w tym ruchu wynosi:
Zakładamy, że siła potrzebna do holowania barki jest wprost proporcjonalna do prędkości. Jeżeli do holowania barki z prędkością 4 km/h jest potrzebna moc 4 kW, to moc potrzebna do holowania barki z prędkością 12 km/h wynosi:
Na wykresie przedstawiono zależność od czasu siły działającej na ciało o masie 5 kg poruszającego się po linii prostej. W rezultacie zmiana prędkości tego ciała wynosiła:
Rozciągając pewną taśmę kauczukową o x stwierdzono, że siła sprężystości ma wartość F = ax^2 + bx (a i b są stałymi). Minimalna praca potrzebna do rozciągnięcia tej taśmy od x = 0 do x = d wynosi:
Wypadkowa siła działająca na cząstkę jest dana równaniem F= F0e^-kx (gdzie k>0). Jeżeli cząstka ma prędkość równa zeru dla x = 0 , to maksymalna energia kinetyczna, którą cząstka osiągnie poruszając się wzdłuż osi x wynosi:
Czy układ ciał zachowa swój pęd (całkowity), jeśli będzie nań działać stała siła zewnętrzna?
Z działa o masie 1 tony wystrzelono pocisk o masie 1 kg. Energia kinetyczna odrzutu działa w chwili, gdy pocisk opuszcza lufę z prędkością 400 m/s wynosi:
Z działa o masie 1 tony wystrzelono pocisk o masie 1kg. Co można powiedzieć o energiach kinetycznych i pocisku i działa w chwili, gdy pocisk opuszcza lufę?
Kula o masie m uderza nieruchomą kulę o masie M i pozostaje w niej. Jaka część energii kinetycznej kuli zamieni się w energie wewnętrzną (zakładamy zderzenie idealne niesprężyste)?
Jak wskazuje rysunek, kula bilardowa 1 uderza centralnie w identyczną, lecz spoczywającą kulę 2. Jeżeli uderzenie jest doskonale sprężyste, to:
W trakcie centralnego (czołowego) zderzenia dwóch doskonale niesprężystych kul, energia kinetyczna zmienia się całkowicie w ich energię wewnętrzną, jeśli mają:
W zderzeniu niesprężystym układu ciał jest:
Wózek o masie 2m poruszający się z prędkością V zderza się ze spoczywającym wózkiem o masie 3m. Wózki te łączą się razem i poruszają się dalej z prędkością:
Człowiek o masie 50 kg biegnący z prędkością 5 m/s skoczył na wózek spoczywający o masie 150 kg. Jaką prędkość będzie miał wózek z człowiekiem (tarcie pomijamy)?
Które z wykresów dotyczą ruchu harmonicznego? (x – wychylenie, a – przyspieszenie, A – amplituda, t – czas)
Jeżeli moduł wychylenia punktu materialnego, poruszającego się ruchem harmonicznym, zmniejsza się to:
W ruchu harmonicznym o równaniu x = 2 cos 0,4pi t okres drgań (czas t jest wyrażony w sekundach) wynosi:
Maksymalne przyspieszenie punktu drgającego według równania x = 4 sin (pi/2) t (w którym amplitudę wyrażono w centymetrach, a czas w sekundach) wynosi:
Amplituda drgań harmonicznych jest równa 5 cm, okres zaś 1s. Maksymalna prędkość drgającego punktu wynosi:
Punkt materialny porusza się ruchem harmonijnym, przy czym okres drgań wynosi 3,14 s, amplituda 1 m. W chwili przechodzenia przez położenie równowagi jego prędkość wynosi:
Które z niżej podanych wielkości charakteryzujących ruch harmoniczny osiągają równocześnie maksymalne wartości bezwzględne?
Ciało porusza się ruchem harmonicznym. Przy wychyleniu równym połowie amplitudy energia kinetyczna ciała:
Ciało o masie m porusza się ruchem harmonicznym opisanym równaniem x = A sin (2pi/T) t. Energia całkowita (tj. suma energii kinetycznej i potencjalnej) tego ciała wynosi:
Na którym z wykresów przedstawiono zależność energii całkowitej E od amplitudy A dla oscylatora harmonicznego?
Rozciągnięcie nieodkształconej początkowo sprężyny o pewną długość wymaga wykonania określonej pracy. Dodatkowe wydłużenie tej sprężyny (przy założeniu idealnej sprężystości) o tę samą długość wymaga wykonania:
Na rysunku przedstawiono zależność siły F potrzebnej do ściśnięcia sprężyny od odkształcenia sprężyny x. Praca wykonana przy ściśnięciu sprężyny o 3 cm wynosi:
Jeżeli dwie takie sprężyny połączymy, tak jak na rysunku i działamy siłą zwiększającą się do F, to odkształcenie układu wynosi:
Praca wykonana przy rozciąganiu takiego układu sprężyn siłą zwiększającą się do F jest:
Stalowy drut został rozciągnięty o pewną małą długość x. Jakie musimy mieć jeszcze dane wielkości, aby obliczyć energią potencjalną sprężystości drutu?
Jaką siłą F należy rozciągnąć drut o przekroju S, aby jego długość nie uległa zmianie przy oziębieniu go o delta T ( n - moduł Younga, alfa - liniowy współczynnik rozszerzalności)?
Na obu końcach wagi sprężynowej, pokazanej na rysunku zawieszono dwa ciężarki o masie 1 kg. Na podziałce wagi odczytamy:
Energia potencjalna ciała jest dana wzorem Ep = -mgx + 1/2 kx^2. Siła działająca na to ciało w pozycji x jest dana wzorem:
Klocek, którego masę pomijamy przyczepiony do sprężyny (patrz rysunek) porusza się ruchem harmonicznym bez tarcia. Energia potencjalna tego układu jest równa zeru w położeniu równowagi, a maksymalna jej wartość wynosi 50J. Jeżeli wychylenie tego klocka z położenia równowagi wynosi 1/2 A (A - amplituda), to jego energia kinetyczna w tej chwili wynosi:
Zależność energii potencjalnej Ep od czasu t w ruchu harmonicznym przedstawiono na wykresie:
W ruchu wahadła nietłumionego

1. całkowita energia mechaniczna jest stała

2.energia kinetyczna w punkcie zawracania jest równa energii kinetycznej w punkcie zerowym (przechodzenie przez położenie równowagi)

3. w każdej chwili energia kinetyczna jest równa energii potencjalnej

4. energia potencjalna w punkcie zwracania jest równa energii kinetycznej w punkcie przechodzenia przez położenie równowagi

Które z powyższych wypowiedzi są poprawne:
Okres drgań wahadła utworzonego z cienkiej obręczy o promieniu R i masie m zawieszonej na ostrzu, jak na rysunku obok wynosi:
Masa wahadła matematycznego wzrosła dwukrotnie, a jego długość zmalała czterokrotnie. Okres drgań wahadła:
Jeżeli długość wahadła zwiększymy dwukrotnie, to okres jego wahań:
Zależność okresu drgań wahadła matematycznego T od jego długości l poprawnie przedstawiono na wykresie:
Na ciało o masie 1 kg, pozostające w chwili początkowej w spoczynku na poziomej płaszczyźnie działa równolegle do płaszczyzny siła 2 N. Współczynnik tarcia wynosi 0,1. Praca wykonana przez siłę wypadkową na drodze 1 m wynosi:
Łyżwiarz poruszający się początkowo z prędkością 10 m/s przebywa z rozpędu do chwili zatrzymania się drogę 20 m. Współczynnik tarcia wynosi (przyjmując g = 10 m/s^2):
Możemy wnioskować, że współczynnik tarcia statycznego linki o stół wynosi:
Ruch zsuwającej się ze stołu linki jest ruchem:
Samochód o masie m, poruszający się z prędkością v, może (na poziomej drodze) przejechać bez poślizgu zakręt o promieniu r ( f - współczynnik tarcia statycznego), jeżeli:
Na brzegu obracającej się tarczy leży kostka. Przy jakiej najmniejszej liczbie n obrotów na sekundę kostka spadnie z tarczy? ( f- współczynnik tarcia, d - średnica tarczy, g - przyspieszenie ziemskie)
Kulka o masie m jest przyczepiona na końcu sznurka o długości R i wiruje w płaszczyźnie pionowej po okręgu tak, że w górnym położeniu nitka nie jest napięta. Prędkość tej kulki w chwili, gdy jest ona w dolnym położeniu wynosi:
Układ przedstawiony na rysunku (masy bloczków i tarcie pomijamy) pozostaje w równowadze, jeżeli:
Jakiej minimalnej siły przyłożonej jak na rysunku należy użyć, aby podnieść ciężar Q za pomocą nieważkiego bloczka? Linka nie ślizga się po bloczku.
Ciało o znanym ciężarze jest wciągane bez tarcia po równi pochyłej (jak pokazano na rysunku) ruchem jednostajnym. Którą wielkość wystarczy jeszcze znać, aby obliczyć pracę wykonaną przy wciąganiu ciała wzdłuż równi?
Klocek K zsuwa się bez tarcia z równi pochyłej. W chwili początkowej: v = 0, x = 0, y = 0 (rysunek obok). Na którym z wykresów najlepiej przedstawiono zależność vx (x-owej składowej prędkości klocka K) od czasu t?
Na którym z wykresów najlepeij przedstawiono zalezność składowej x położenia klocka K (patrz rysunek) od czasu t?
Ciało, spadając swobodnie z pewnej wysokości, uzyskuje prędkość końcową v1, zsuwając się zaś z tej samej wysokości po równi pochyłej o kącie nachylenia (alfa), uzyskuje prędkość końcową v2. Przy pominięciu tarcia i oporu powietrza mamy:
Dane są dwie równie pochyłe o jednakowych wysokościach i różnych kątach nachylenia. Co można powiedzieć o prędkościach końcowych ciał zsuwających się bez tarcia z tych równi i o czasach zsuwania się?
Jeżeli masę nitki i tarcie pominiemy, to w sytuacji przedstawionej na rysunku masa m2 będzie się poruszała z przyspieszeniem zwróconym w górę, jeżeli będzie spełniony warunek:
Jeżeli umieszczony na równi pochyłej klocek pozostaje w spoczynku, to:
Co można powiedzieć o ruchu klocka K względem nieruchomej równi pochyłej przedstawionej na rysunku, jeżeli współczynnik tarcia statycznego wynosi 0,8?
Na równi pochyłej leży klocek. Klocek zaczyna się zsuwać z równi przy kącie nachylenia równym 45 stopni. Współczynnik tarcia statycznego w tym przypadku wynosi:
Na równi znajduje się ciało o masie m pozostające w spoczynku. Jeżeli zwiększymy nachylenie równi w zakresie od zera do kąta, przy którym ciało zaczyna się zsuwać, to siła tarcia ma wartość (alfa - kąt nachylenia równi, f - współczynnik tarcia statycznego):

1. fmg cos alfa
2. mg cos alfa
3. fmg sin alfa
4. mg sin alfa



Kulka pozostająca pierwotnie w spoczynku zaczyna się staczać bez poślizgu ze szczytu równi pochyłej. Stosunek jej prędkości kątowej u dołu równi do prędkości kątowej w punkcie C (w połowie drogi) jest równy:
Masa ciała o ciężarze 19,6 N wynosi:






Która z podanych niżej jednostek jest jednostką natężenia pola grawitacyjnego?
W miejscowości położonej na szerokości geograficznej 45 stopni wisi na nitce kulka pozostająca w spoczynku względem ścian pokoju. Linia prosta wyznaczona przez nić pokazuje:






Ziemia przyciąga wzorzec masy siłą 9,81 N. Jaką siłą wzorzec masy przyciąga Ziemię?



Odległość początkowa między dwoma punktami materialnymi o masie M i m wynosi r. Wartość pracy potrzebnej do oddalenia ich na odległość nieskończenie dużą jest:







Grawitacyjna energia potencjalna układu dwóch mas (punktów materialnych):






Na jakiej wysokości h nad powierzchnią Ziemi przyspieszenie ziemskie jest cztery razy mniejsze niż tuż przy powierzchni Ziemi (Rz - promień Ziemi)?





Statek kosmiczny o masie m wraca na Ziemię z wyłączonym silnikiem. Przy zbliżaniu się do Ziemi z odległości R1 do odległości R2 (licząc od środka Ziemi) pozostaje tylko w polu grawitacyjnym Ziemi (M - masa Ziemi, G - stała grawitacji). Wzrost energii kinetycznej statku w tym czasie wynosi:






Dwa ciała o masie m i 5m zbliżają się do siebie na skutek oddziaływania grawitacyjnego (wszystkie inne siły pomijamy). Co można powiedzieć o przyspieszeniu tych ciał (w układzie laboratoryjnym)?

Stan nieważkości w rakiecie lecącej na Księżyc pojawi się w chwili gdy:







Prędkości liniowe sztucznych satelitów krążących w pobliżu powierzchni Ziemi są w porównaniu z prędkością liniową jej satelity naturalnego (Księżyca):





W poniższych zdaniach podano informacje dotyczące prędkości liniowych i energii dwóch satelitów Ziemi poruszających się po orbitach kołowych o promieniu r i 2r. Które z tych informacji są prawdziwe?

1. Prędkość satelity bardziej odległego od Ziemi jest większa od prędkości satelity poruszającego się bliżej Ziemi
2. Prędkość satelity bardziej odległego od Ziemi jest mniejsza od prędkości satelity poruszającego się bliżej ziemi
3. Stosunek energii kinetycznej do potencjalnej jest dla obu satelitów taki sam
4. Stosunek energii kinetycznej do potencjalnej jest inny dla każdego satelity







Satelita stacjonarny (który dla obserwatora związanego z Ziemią wydaje się nieruchomy)krąży po orbicie kołowej w płaszczyźnie równika. Jeżeli czas trwania doby ziemskiej wynosi T, masa Ziemi M, stała grawitacji G, a promień Ziemi R, to promień orbity tego satelity:
patrz rysunek!
Dwa satelity Ziemi poruszają się po orbitach kołowych. Pierwszy porusza się po orbicie o promieniu R, a drugi po orbicie o promieniu 2R. Jeżeli czas obiegu pierwszego satelity wynosi T, to czas obiegu drugiego satelity wynosi:





Po orbitach współśrodkowych z Ziemią poruszają się dwa satelity. Promienie ich orbit wynoszą r1 i r2, przy czym r1 < r2. Co można powiedzieć o prędkościach liniowych tych satelitów?






Dwa satelity Ziemi poruszają się po orbitach kołowych. Satelita o masie m1 po orbicie o promieniu R1, a satelita o masie m2 po orbicie o promieniu R2, przy czym R2 = 2R1. Jeżeli energie kinetyczna ruchu postępowego obu satelitów jest taka sama, to możemy wnioskować, że:






Przyśpieszenie grawitacyjne na planecie, której zarówno promień, jak i masa są dwa razy mniejsze od promieni i masy Ziemi jest:





Średnia gęstość pewnej planety jest równa gęstości na Ziemi. Jeżeli masa planety jest dwa razy mniejsza od masy Ziemi to przyspieszenie grawitacyjne na planecie jest:






Przyśpieszenie grawitacyjne na planecie, której promień i średnia gęstość są dwa razy większe od promienia i średniej gęstości Ziemi, jest:







Nić wahadła zawieszonego u sufitu wagonu jest odchylona od pionu o stały kąt w kierunku przeciwnym do wagonu. Jeżeli pojazd poruszał się po torze poziomym, to możemy wnioskować, że jedzie on ruchem:






W układzie nieinercjalnym poruszającym się ruchem postępowym:





Winda o masie m zjeżdża do kopalni z przyspieszeniem a = 1/6 g (g - przyspieszenie ziemskie). Naprężenie liny, na której jest zawieszona kabina wynosi:






Wagonik jedzie z przyspieszeniem a. Powierzchnie klocków i ściany wagonika nie są idealnie gładkie. Które z poniższych stwierdzeń są prawdziwe?

1. Klocek o masie m2 może względem wagonu albo poruszać się w dół, albo pozostawać w spoczynku, albo poruszać się w górę (zależy od wartości mas m1 i m2 i współczynnika tarcia oraz od wartości przyspieszenia a.
2. Jeżeli klocki poruszają się względem wagonu, to siła tarcia działa na klocek o masie m1, natomiast nie działa na klocek m2, bo klocek ten nie jest przyciskany do ściany.
3. Jeżeli klocki poruszają się względem wagonu, to na klocek o masie m1 działa siła tarcia o tej samej zawsze (niezależnej od a) wartości, natomiast na klocek m2 również działa siła tarcia, ale o wartości proporcjonalnej do przyspieszenia a.
4. Jeżeli klocek m2 porusza się wzdłuż ściany wagonu z przyspieszeniem względem niej a2, to iloczyn m2a2 jest równy wypadkowej sił: ciężaru tego klocka, bezwładności klocka m1 i tarcia.
Człowiek stojący w windzie na wadze sprężynowej zauważa że waga wskazuje połowę jego ciężaru. Na tej podstawie można wywnioskować, że winda porusza się ruchem:






Ciało pływa w cieszy o gęstości 4/5 g/cm^3, zanurzając się do 3/5 swojej objętości. Gęstość ciała wynosi :






Ciężar ciała w powietrzu wynosi 100 N. Jeżeli ciało to zanurzymy w cieszy o ciężarze właściwym 8000 N/m^3, to waży ono 40 N, zatem objętość tego ciała równa się:




Ciało jednorodne waży w powietrzu 30 N. Ciało to zanurzone całkowicie w wodzie waży 20 N. Jego średnia gęstość wynosi: (g ~ 10 m/s^2)






Przedmiot jednorodny waży w powietrzu 9,81 N. Przedmiot ten zanurzony całkowicie w wodzie destylowanej waży 6,54 N. Objętość jego wynosi:




Na dwustronnej dźwigni wiszą na nitkach dwie kule o równych masach wykonane z dwóch materiałów o różnych gęstościach d1 < d2,przy czym obie gęstości są większe od gęstości wody dw. W powietrzu dźwignia jest w równowadze. Jeżeli kule wiszące na dźwigni zanurzymy do wody to:







Korek zanurzony w wodzie i puszczony swobodnie wypływa na powierzchnię wody, poruszając się za stałym przyspieszeniem (przy pominięciu siły oporu). Jeżeli eksperyment taki przeprowadzimy w kabinie sztucznego satelity Ziemi , to korek:





Można tak dobrać stężenie roztworu soli, aby wszystkie świeże jajka pływały w roztworze całkowicie zanurzone. Ten przypadek zachodzi wtedy, gdy następujące wielkości dla wszystkich jajek są równe:






Podnośnik hydrauliczny jest wyposażony w dwa cylindry o średnicach 1 cm i 5 cm. Aby większy mógł podnieść 100 N mniejszy tłok trzeba nacisnąć siłą:






Ciśnienie słupa wody o wysokości 10 cm wynosi w układzie SI około:







Na dnie szerokiego naczynia znajduje się cienka warstwa rtęci. Jeżeli naczynie z rtęcią znajdzie się w stanie nieważkości to:




Ile obrotów na sekundę wykonują koła roweru o średnicy 0.4 m poruszającego się z prędkością 6,28 m/s?






Jeżeli koło zamachowe wykonujące początkowo 12 obrotów na sekundę zatrzymuje się po 6 sekundach, to średnie przyspieszenie kątowe wynosi:






Tor zakreślony przez punkt materialny w obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu jest cykloidą. Współrzędne toru tego punktu opisują następujące równania:

x = wRt - Rsinwt, y = R- Rcoswt,

gdzie R i w są stałymi, a t - czasem. Wartość przyspieszenia tej cząstki wynosi:





Na ciało działa para sił (F1 = F2 = F). Moment obrotowy tej pary sił ma wartość (l1 - odległość pomiędzy liniami sił), (l2 - odległość między punktami przyłożenia sił):
Siła wypadkowa działająca na punkt materialny poruszający się ruchem jednostajnym po okręgu jest:






Dwa dyski o momentach bezwładności I1 i I2 (przy czym I1 > I2) obracają się tak, że ich energie kinetyczne są równe. Ich prędkości kątowe w1 i w2 oraz momenty pędu L1 i L2 są:






Dane są dwie pełne kule A i B wykonane z tego samego materiału. Objętość kuli A jest ośmiokrotnie większa od objętości kuli B. Moment bezwładności względem osi przechodzącej przez środek masy kuli A jest:







Jeżeli bryła sztywna wiruje wokół stałej osi i względem tej osi ma moment pędu L, a moment bezwładności I, to okres obrotu względem tej osi wynosi:
Bryła sztywna obraca się ze stałą prędkością kątową wokół nieruchomej osi symetrii. Zależność między energią kinetyczna bryły Ek a jej momentem pędu L i momentem bezwładności I można określić wzorem:
Co można powiedzieć o energiach kinetycznych ruchu postępowego Ekp i obrotowego Eko pełnego walca toczącego się po poziomej równi (moment bezwładności walca wynosi 1/2 mr^2).









Człowiek siedzący na krześle obrotowym obraca się z prędkością kątową w (tarcie pomijamy) W wyciągniętych na boki rękach trzyma dwa różne ciężarki. Jeżeli człowiek opuści ręce to:






Jeżeli wypadkowy moment sił działających na ciało obracające się wokół nieruchomej osi jest stały i różny od zera w czasie ruchu, to moment pędu (kręt) tego ciała:





Cienki pręt o masie m i długości l obraca się wokół prostopadłej do niego osi. Jeżeli oś przechodzi przez koniec pręta, to moment bezwładności wynosi 1/3 ml^2; jeżeli natomiast oś przechodzi przez środek pręta, to moment bezwładności wynosi:






Łyżwiarz zaczyna się kręcić z wyciągniętymi ramionami z energią kinetyczną 1/2 Io w0^2. Jeżeli łyżwiarz opuści ramiona to jego moment bezwładności maleje do 1/3 Io, a jego prędkość kątowa wynosi:






Jeżeli moment bezwładności koła zamachowego, wykonującego n obrotów na sekundę, ma wartość I, to energia kinetyczna koła wynosi:
Poziomo ustawiony pręt o długości l mogący się obracać wokół osi poziomej przechodzącej przez koniec pręta i prostopadłej do niego puszczono swobodnie. Moment bezwładności pręta względem osi przechodzącej przez jego ośrodek Io = 1/12 ml^2. Wartość prędkości liniowej końca pręta przy przejściu przez położenie równowagi wynosi:
Gaz doskonały to ośrodek, którego cząsteczki traktujemy jako:




Ciśnienie wywierane przez cząsteczki gadu doskonałego na ścianki naczynia zamkniętego zależy:
Ciśnienie gazu doskonałego zależy od:

1. średniej prędkości cząsteczek
2. liczby cząsteczek w jednostce objętości
3. średnicy cząsteczek
4. masy cząsteczek

Które z powyższych odpowiedzi są poprawne?
W jednym naczyniu znajduje się 1 mol wodoru, a w drugim 1 mol tlenu o tej samej temperaturze. Objętości tych naczyń są jednakowe. Możemy wnioskować, że:


W zamkniętym pojemniku znajduje się gaz o temperaturze T0. Do jakiej temperatury należy do ogrzać, aby podwoić średnią prędkość jego cząsteczek?
Walec stacza się bez poślizgu z równi pochyłej. Chwilowe przyspieszenie kątowe w ruchu walca nadaje moment:
Jeżeli cząsteczki wodoru i atomy helu mają taką samą średnią prędkość ruchu postępowego, to możemy wnioskować, że między temperaturą wodoru T1 i temperaturą helu T2 zachodzi w przybliżeniu związek:
Ciśnienie gazu doskonałego wzrosło w przemianie izochorycznej dwukrotnie i wobec tego:
Dla jednorodnego gazu doskonałego są dane: m - masa, V - objętość, p - ciśnienie, T-temperatura, R - stała gazowa (dla jednego mola). Masa gramocząsteczki wynosi:
Dla jednorodnego gazy doskonałego są dane: m - masa, V - objętość, p - ciśnienie, T - temperatura, R - stała gazowa (dla jednego mola), N - liczba Avogadra. Masa jednej cząsteczki wynosi:
Jeżeli są dane: p - ciśnienie gazu, y - masa jednego mola tego gazu, R - stała gazowa, T - temperatura, to gęstość gazu równa się:
W wyniku przeprowadzonych przemian gazu doskonałego początkowe parametry p0, V0, T0 uległy zmianie na 2p0, 3V0, T. Jeżeli naczynie było szczelne, to T wynosi:
Na rysunku poniższym przemiany izotermiczną i izochoryczną przedstawiają: (p -ciśnienie, V - objętość)
Na którym z poniższych wykresów nie przedstawiono przemiany izobarycznej? (p -ciśnienie, V - objętość, t - temperatura)
Która z dwóch izochor 1 i 2, przedstawionych na wykresie i sporządzonych dla tej samej masy gazu odpowiada większej objętości (w obu przypadkach mamy ten sam gaz)?
Na rysunku przedstawiono przemianę gazu doskonałego (p - ciśnienie, T - temperatura). O objętościach gazu w stanach 1, 2, 3 można powiedzieć:
W przemianie określonej ilości gazu doskonałego, przedstawionej na rysunku, zachodzą następujące relacje między temperaturami T1 w stanie 1 i T2 w stanie 2:
W przemianie izochorycznej określonej ilości gazu doskonałego jego gęstość:
Na którym z wykresów nie przedstawiono przemiany izochorycznej gazu doskonałego? (p - cisnienie, V - objętość, T - temperatura)
Na rysunku pokazano wykres cyklu przemian gazu doskonałego w układzie współrzędnych (p,V). Na którym z wykresów przedstawiono ten cykl przemian w układzie współrzędnych (p,T)? (p - ciśnienie, V - objętość, T - temperatura)
Jakie przemiany gazu doskonałego przedstawiono na wykresach 1 i 2? (p - ciśnienie, V - objętość)
W cyklicznej przemianie określonej ilości gazu doskonałego, przedstawionej na rysunku, objętość gazu ma maksymalną wartość w stanie: (p - ciśnienie, T - temperatura)
Na rysunku przedstawiono cztery stany gazu doskonałego: 1, 2, 3, 4 (T - temperatura, p - ciśnienie, V - objętość). Który związek między parametrami gazu nie jest poprawny?
Która prosta na rysunku poprawnie przedstawia zależność ciśnienia p od temperatury t dla przemiany izochorycznej (V = const, m = const) gazu doskonałego?
Ciepło potrzebne do zamiany w parę 1 g lodu o temperaturze t = -10 stopni C wynosi (przyjąć: ciepło właściwe lodu = 2,1 * 10^3 J/kgK, ciepło właściwe wody = 4,2 * 10^3 J/kgK, ciepło topnienia = 3,3*10^5 J/kg, ciepło parowania = 2,2 * 10^6 J/kg):
Ile litrów gorącej wody o temperaturze 80 stopni C należy dolać do wanny zawierającej 80 litrów wody o temperaturze 20 stopni C, aby temperatura wody wynosiła 40 stopni C?
Na podstawie wykresu możemy wywnioskować, że ciepło właściwe ciała wynosi:
Na podstawie wykresu możemy wnioskować, że ciepło topnienia wynosi:
0,15 kg wody o temperaturze 80 stopni C wlano do kalorymetru wraz z 0,05 kg wody o temperaturze 20 stopni C. Jaka była temperatura mieszaniny? (pojemność cieplną kalorymetru pomijamy)
Ciało A o wyższej temperaturze Ta zetknięto z ciałem B o temperaturze niższej Tb. W wyniku wymiany ciepła między tymi ciałami:
Na wykresie punktu potrójnego dla wody przejście ze stanu II do stanu I jest związane (p - ciśnienie, t - temperatura):
Jaki jest konieczny warunek skraplania każdego gazu?






Temperatura ciekłego helu w otwartym termosie jest:
O ciśnieniu pary nasyconej można powiedzieć, że:





Przez wilgotność bezwzględną rozumie się:






Jeżeli do układu termodynamicznego dostarczono Q = 10^3 J ciepła, a ubytek energii wewnętrznej układu wyniósł delta U = 10^5 J, to praca mechaniczna wykonana przez układ wynosi:







Jeżeli objętość pary nasyconej zmniejszymy w stałej temperaturze z litra do 0,1 litra, to na skutek tego ciśnienie pary:





Pobierane w procesie topnienia ciał krystalicznych ciepło:






Aby stopić lód w temperaturze 0 stopni C przy stałym ciśnieniu dostarczono mu ciepła Q. O zmianie energii wewnętrznej w tym procesie można powiedzieć, że:






Energia wewnętrzna gazu doskonałego nie ulega zmianie podczas przemiany:







Na rysunku przedstawiono trzy kolejne sposoby przejścia za stanu A do stanu C. Co można powiedzięć o zmianach energii wewnętrznej tego gazu podczas tych trzech sposobów zmiany stanu? (p - ciśnienie, V - objętość)






Aby izobarycznie ogrzać 1 g gazu doskonałego o 1 K trzeba było dostarczyć Q1 ciepła; aby dokonać tego izochorycznie trzeba dostarczyć Q2 ciepła. Ile wyniósł przyrost energii wewnętrznej gazu w przemianie izobarycznej?





Średnia energia cząsteczek gazu doskonałego ulega zmianie w przemianie:

1. izotermicznej
2. izobarycznej
3. izochorycznej
4. adiabatycznej

Które odpowiedzi są poprawne






Praca wykonana przez gaz wyraża się wzorem W = p(V1-V2) w przemianie: (p - ciśnienie, V1 - objętość początkowa, V2 - objętość końcowa).





Stan początkowy gazu doskonałego jest określony parametrami p1 i V1. W wyniku jakiego rozprężenia: izobarycznego czy izotermicznego do objętości V2 gaz wykona większą pracę?






W których spośród wymienionych przemian gazu doskonałego jego przyrost temperatury jest proporcjonalny do wykonywanej nad nim pracy?







W przemianie izobarycznej gazu doskonałego:







W przemianie izotermicznej gazu doskonałego







Na rysunku przedstawiono zależność energii potencjalnej cząsteczek gazu rzeczywistego (związanej z działaniem sił odpychania i przyciągania) od ich wzajemnej odległości. Jeżeli taki gaz rozpręża się w przemianie Joula - Thomsona, to:



W ciągu jednego obiegu silnik Carnota wykonał pracę 3 * 10^4 J i zostało przekazane chłodnicy ciepło 7 * 10^4 J. Sprawność silnika wynosi:








Sprawność idealnego silnika cieplnego (Carnota) wynosi 40%. Jeżeli różnica temperatur źródła ciepła i chłodnicy ma wartość 200 K, to temperatura chłodnicy wynosi :



Stosunek temperatury bezwzględnej źródła ciepła T1 do temperatury chłodnicy T2 idealnego odwracalnego silnika cieplnego o sprawności 25 % wynosi:






Z którą spośród niżej wymienionych zasad byłby sprzeczny przepływ ciepła od ciała o temperaturze niższej do ciała o temperaturze wyższej:





Dwa punktowe ładunki +2q i -q znajdują się w odległości 12 cm od siebie. Zależność potencjału V (punktów leżących na linii łączącej te ładunki) od odległości x mierzonej od dodatniego ładunku najlepiej przedstawiono na wykresie:
Dwa równe ładunki o przeciwnych znakach wytwarzają pole elektrostatyczne (rysunek).

Natężenie pola EB i potencjał pola VB w punkcie mają wartości:
Wewnątrz pewnego obszaru potencjał V = const inne niż 0. Natężenie pola w tym obszarze:
Dwa równe ładunki o przeciwnych znakach wytwarzają pole elektrostatyczne: (d - odległość między ładunkami)

Najwyższy potencjał jest w punkcie:
Dwa różnoimienne ładunki znajdują się w pewnej odległości od siebie (patrz rysunek).

Wartość siły, jaką ładunek dodatni działa na ujemny jest:





Pole elektryczne jest wytwarzane przez dodatni ładunek umieszczony na metalowej kulce, izolowanej od otoczenia. Na przeniesienie innego dodatniego ładunku q z bardzo dużej odległości od punktu A odległego 1 m od kulki konieczne było wykonanie pracy W. Ile wynosiłaby sumaryczna praca konieczna do przeniesienia ujemnego ładunku o identycznej wartości q z punktu A najpierw 2 m wzdłuż promienia, a następnie 2 m wzdłuż łuku okręgu otaczającego kulkę do punktu C (patrz rysunek)?
W której konfiguracji natężenie i potencjał w początku układu równa się zeru?
W której konfiguracji natężenie pola w początku układu jest równe zeru, a potencjał nie jest równy zeru?
Na którym z wykresów najlepiej przedstawiono zależność natężenia pola elektrycznego jako funkcji x?
Na którym z wykresów najlepiej przedstawiono potencjał elektryczny jako funkcję x?
Dwie metalowe kulki o masach m1 i m2 i jednakowych promieniach zawieszono na jedwabnych niciach o jednakowej długości l. Kulki naładowano odpowiednio jednoimiennymi ładunkami q1 i q1. Jeżeli w stanie równowagi nici tworzą z pionem równe kąty (rysunek obok), to możemy wnioskować, że:





Jaki jest wymiar pojemności elektrycznej w jednostkach podstawowych układu SI?
Co stanie się z pojemnością izolowanego przewodnika, jeśli jego ładunek zmniejszy się do połowy (położenie przewodnika względem innych przewodników nie ulega zmianie)?





Mamy dwa przewodniki kuliste jak pokazano na rysunku obok. Mniejszy przewodnik jest naładowany ładunkiem +q. Jeżeli przewodniki połąćzymy ze sobą, to:



Przewodnik kulisty o promieniu r0 jest równomiernie naładowany ładunkiem Q. Zależność potencjału elektrycznego od odległości od środka kuli r najlepiej przedstawiono na wykresie: (V (nieskończoność) = 0)
Kondensator płaski został naładowany, a następnie odłączony od źródła napięcia i zanurzony w ciekłym dielektryku. W rezultacie:




W środku nie naładowanej powłoki przewodzącej o promieniu R umieszczono ładunek punktowy i zmierzono natężenie pola elektrycznego w kilkunastu punktach na zewnątrz oraz wewnątrz powłoki. Gdy ten ładunek przesuniemy ze środka o odległość R/2 i ponownie zmierzymy natężenie pola w tych samych punktach, to stwierdzimy, że wpływ przesunięcia ładunku na wynik pomiarów jest następujący:




Natężenie pola elektrycznego w płytce izolacyjnej o grubości d = 1 cm i stałej dielektrycznej (patrz rysunek), wypełniającej przestrzeń między okładkami kondensatora zasilanego napięciem U = 4kW wynosi:
Wartość natężenia E i potencjału V pola elektrycznego w środku pełnej kuli metalowej o promieniu r, która jest naładowana ładunkiem q wynoszą: (V(nieskończoność) = 0)